Spellen > Recensies > Wabash Cannonball

Wabash Cannonball

Erwin - okt 2008


De Amerikaanse uitgever Winsome Games is gespecialiseerd in treinspellen in alle soorten en maten. Deze spellen vallen met name op door de combinatie van een hoge inhoudelijke kwaliteit en een afgrijselijke vormgeving. Eigenaar John Bohrer heeft een A3-kleurenprinter, waarop hij zeer simpele speelborden afdrukt, die daarna nog door een lamineermachine gaan. Regels, kaartjes en speelgeld zijn het resultaat van eenvoudig kopieerwerk. Alleen de houten blokjes voldoen aan de Duitse standaard. Het materiaal van Wabash Cannonball heeft helaas de gebruikelijke ‘kwaliteit’. Gelukkig heeft de Duitse uitgever Queen Games dit spel opgepikt en verschijnt er op Spiel 2008 een versie in een schitterende uitvoering. Deze professioneel geproduceerde versie heet Chicago Express.

Wabash Cannonball speelt zich af in het noordoosten van de Verenigde Staten, waar meerdere spoorwegmaatschappijen actief zijn. Het speelbord toont een landkaart van deze regio, met verschillende terreinsoorten (landbouw, bosbouw en mijnen) en allerlei steden. Aan de oostkust vind je de startsteden New York, Philadelphia, Baltimore en Washington. Dit zijn de thuisstations van de vier grote spoorwegmaatschappijen: NYC, PA, B&O en C&O. Aan de oostkant van het bord vind je Fort Wayne, waar later in het spel de maatschappij Wabash actief wordt. Er zijn drie industriesteden met een speciale status, waarvan de economische groei afzonderlijk wordt geregistreerd. Het overige spelmateriaal bestaat uit de houten blokjes waarmee de maatschappijen hun spoorlijnen bouwen, de blokjes voor technologische ontwikkeling, de aandelen in de maatschappijen en een stapel speelgeld.


een gedeelte van de kaart

Aan het begin van het spel ontvangt iedere speler een startkapitaal. Daarna wordt van elke grote maatschappij één startaandeel per opbod geveild. De hoogste bieder neemt het aandeel en betaalt de prijs in de bedrijfskas van desbetreffende maatschappij. De eerste aandeelhouder van PA begint vervolgens het spel.

Het spelsysteem is gebaseerd op drie mogelijke acties, die beperkt beschikbaar zijn (3-5 keer per fase). Je kunt spoorlijnen bouwen, gebied ontwikkelen of een aandelenveiling starten. Elke actie wordt geregistreerd op een actietabel. Als twee van de drie actiesoorten zijn verbruikt, wordt het spel onderbroken voor een dividenduitkering.

De actieve speler kiest één actie, markeert deze op de tabel en voert de actie uit. Je mag op maximaal drie velden spoorlijnen bouwen voor een maatschappij waarin je een of meer aandelen bezit. Je moet daarbij bestaande spoorverbindingen verlengen. De bouwkosten zijn variabel en worden uit de firmakas betaald (die met name bij de veilingen wordt gevuld). Op stads- en landbouwvelden kunnen meerdere maatschappijen bouwen, maar moeten laatkomers diep in de buidel tasten. Spoorlijnen op mijn- en stadsvelden verhogen het inkomen van de maatschappij. Dit wordt op een scorespoor bijgehouden. Met de ontwikkelingsactie verhoog je de economische waarde van een gebied met een spoorlijn. Ook hierdoor stijgt de waarde van een maatschappij. Met de veilingactie breng je een nieuw aandeel in het spel, dat per opbod wordt geveild. Ook nu wordt de opbrengst in de desbetreffende firmakas gestort.

Het bezit van aandelen is belangrijk, omdat je anders geen spoor kunt bouwen en geen dividend ontvangt. Zoals eerder gezegd, wordt een algemene dividenduitkering geactiveerd door de stand van zaken op de actietabel. Dan wordt de actuele waarde van elke maatschappij aan de aandeelhouders uitgekeerd. Als jij dan de enige aandeelhouder bent, kun je flink verdienen. Het bouwen van een spoorlijn in Chicago activeert een bonusdividend voor de aandeelhouders van de desbetreffende maatschappij. Na elke algemene dividenduitkering stijgt de economische waarde van Detroit met 1 punt.

Het spel eindigt na de algemene dividenduitkering waarbij drie of meer maatschappijen alle spoorblokjes hebben gebouwd of alle aandelen hebben verkocht, er nog maar 3 ontwikkelingsblokjes over zijn of de industriestad Detroit zijn maximale economische waarde al had bereikt. Dan wint de speler met de meeste contanten.

Ten slotte

Je kunt Wabash Cannonball omschrijven als het vlotte, eenvoudige en elegante neefje van een 18xx-spel. Ook hier draait het om aandelen bemachtigen en spoorlijnen bouwen, maar dan zonder avondvullende speelduur.

In dit spel zwemmen geld en winstpunten in dezelfde vijver. Het is dus belangrijk dat je in de veilingen jouw hoofd koel houdt. Laat je niet meesleuren in koortsige biedoorlogen, maar haak op tijd af wanneer een ander het te bont maakt. Teveel zuinigheid is ook niet goed, omdat je zonder aandelen niet kunt bouwen en een krappe bedrijfskas het groeipotentieel van jouw favoriete maatschappij in gevaar brengt. Een combinatie van een lege kas en bouwlustige buren is gevaarlijk. Vergeet daarbij niet dat een kleine aandeelhouder met slechte bedoelingen de firmakas in minder lucratieve gebieden kan legen.

Volgens de uitgever is het spel geschikt voor 2-6 spelers. Van mij mag je beide uitersten vergeten. Het speelplezier komt met 3-5 spelers beter uit de verf.

Het doet me deugd dat dit geslaagde economische spel grafisch is aangepakt door Michael Menzel. Als de redactie van Queen Games de inhoudelijke kwaliteit in stand heeft gelaten, wordt Chicago Express ongetwijfeld een van de hoogvliegers van Spiel 2008. Volgens mij zit er ook nog een internationale editie in de pijpleiding, inclusief Nederlandstalige spelregels.

Titel: Wabash Cannonball
Auteur: Harry Wu
Uitgever: Winsome Games
Aantal spelers: 2-6
Speelduur: ong. 60-90 minuten
Prijs: onbekend (tweedehands)



Spellen > Recensies >
Wabash Cannonball


Top