Spellen > Recensies > Wereldwonder

Het achtste Wereldwonder 

Erwin - sept 2009


In Duitsland is het spel al een paar jaar op de markt, maar voor veel Nederlandse spelers is Het achtste Wereldwonder een fonkelnieuw bordspel van de gerenommeerde spelauteur Reiner Knizia. De spelers bouwen gezamenlijk aan wereldwonderen uit de klassieke oudheid, zoals de Kolos van Rhodos, de piramide van Cheops en de vuurtoren van Alexandrië. Deze activiteiten leveren op verschillende manieren winstpunten op. Als je dit een beetje handig combineert, maak je een goede kans op de winst. De indrukwekkende bouwwerken vind je als achtergrondafbeeldingen terug op het speelbord. Verbind verder maar geen al te hoge verwachtingen aan het achtergrondverhaal, want het spel is eigenlijk vrij abstract.

Bij elk wonder liggen drie bouwfiches, waarop wordt aangegeven welke en hoeveel materialen voor de bouw van dit fiche zijn benodigd. Deze materialen vind je terug op de bouwkaarten, waarvan iedere speler er aan het begin van het spel vier ontvangt. Iedere speler bezit daarnaast een ruilkaart, een pilaar om de gekozen bouwplaats te markeren en 20 huisjes die dienst doen als de bouwstenen van de wonderen.

Het spel wordt gespeeld in opvolgende beurten, die worden bijgehouden op een beurtvolgordespoor. De toegevoegde waarde van dit spoor heb ik niet ontdekt, dit spel kun je namelijk ook gewoon in de klokrichting spelen. De actieve speler mag passen of bouwen. Aan het einde van elke beurt trekken alle spelers één bouwkaart van de stapel.

Als de actieve speler past, krijgt hij één bouwkaart. Daarna is de volgende speler aan de beurt.

Als de actieve speler bouwt, kiest hij met zijn pilaar een bouwfiche. Dit fiche geeft aan hoeveel kaarten van welke kleur er voor deze bouwactie nodig zijn. Daarna brengen alle medespelers een bod met gedekte bouwkaarten uit. Een speler mag maximaal de op het bouwfiche getoonde waarde aan bouwkaarten spelen. Hij mag zijn ruilkaart aan dit bod toevoegen. Je mag bouwkaarten van andere kleuren spelen, maar deze neem je meteen na het omdraaien van de aanbiedingen ongebruikt terug.

Nadat de geboden kaarten zijn omgedraaid, beslist de actieve speler of en - zo ja - van welke speler(s) hij hulp aanvaardt. Zijn er na het aanvaarden of weigeren van hulp minder bouwkaarten dan de waarde van het bouwfiche, dan legt de actieve speler de ontbrekende kaarten zelf bij. De bezitters van de voor de bouw gebruikte bouwkaarten plaatsen per kaart één eigen huisje op dit wonder. De gebruikte bouwkaarten worden afgelegd. De bezitters van geweigerde bouwkaarten krijgen één winstpunt per vergeefs aangeboden bouwkaart en krijgen hun bouwkaarten terug. De actieve speler krijgt het bouwfiche als bonus. Deze levert aan het einde van het spel punten op.

Bij een ruilkaart loopt het een tikje anders. Als de actieve speler een bod met een ruilkaart aanvaardt, krijgt de desbetreffende medespeler het bouwfiche. De actieve speler vervangt de zojuist door deze speler geplaatste huisjes door zijn eigen huisjes.

Als het laatste bouwfiche van een wonder is afgewikkeld, worden daar winstpunten toegekend. De meeste punten gaan naar de speler die er de meeste huisjes bezit. Deze punten vind je terug op een tabel op het speelbord. De opbrengst van afgebouwde wonderen stijgt in de loop van het spel. De veroorzaker van deze telling krijgt als bonus een actiekaart. Met zo’n kaart kun je bijv. een extra beurt of veel extra winstpunten verdienen.

Het spel eindigt wanneer het laatste exemplaar van een fichesoort is afgewikkeld. Dan volgt een eindtelling. Onvoltooide wonderen leveren dan ook nog punten op, maar aanzienlijk minder dan voltooide wonderen. Je krijgt verder winstpunten voor setjes bouwfiches van dezelfde soort. De waarde van deze setjes groeit progressief.

Ten slotte

Het achtste Wereldwonder is een vlot en soepel verlopend tactisch bordspel. Van het thema word ik niet warm of koud, maar inhoudelijk biedt het spel meer dan genoeg speelplezier. De drie manieren om punten te verdienen grijpen leuk in elkaar. Je moet dit listig combineren. Je hebt elkaar nodig om het spel te winnen, maar je hebt geen zin om anderen onnodig te bevoordelen, wat een aantrekkelijk spanningsveld oplevert. Daarbij kun je de medespelers af en toe kwellen met prikkelende aanbiedingen en de bijpassende moeilijke keuzes.

Het elegante spelsysteem wordt enigszins verstoord door de actiekaartjes. Deze introduceren een gelukselement waarop dit spel eigenlijk niet zit te wachten. Ik vind met name de kaartjes met bonuspunten storend. Als ik het goed heb onthouden, waren deze kaartjes een ideetje van de oorspronkelijke Duitse uitgever. Ik snap dat een beetje geluk een tactisch spel familievriendelijker maakt, maar Hans im Glück heeft zijn firmanaam hier een te dominante rol laten spelen. We noemen de actiekaartjes wat mij betreft een variant en laten ze lekker in de doos, dan ligt er zowaar een hoogwaardige Knizia op tafel.

Titel: Het achtste Wereldwonder
Auteur: Reiner Knizia
Uitgever: 999 Games/Hans im Glück
Aantal spelers: 3 - 5
Speelduur: ong. 45 minuten
Prijs: ong. € 35,- 


Spellen > Recensies >
Wereldwonder


Top