release: okt 2006

Een nieuw bordspel uit de Catanfamilie. Het speelbord toont Zuid-Europa in de klassieke oudheid. Dit bord bevat verschillende terreinsoorten en is verder verdeeld in regio’s. Elke regio bevat een aantal steden met gedekte stadsfiches. De spelers vertegenwoordigen Germaanse stammen en zijn op rooftocht in het Romeinse rijk. Iedere speler begint met twee legers, ruiters en infanterie. Deze legers worden bewaard op aparte velden, twee 'aanvoerders' bewegen over het bord en vallen de steden aan. Aan het begin van een ronde gooit de startspeler vier dobbelstenen voor grondstoffen (graan, ijzer en ossen of paarden). Deze grondstoffen ontvangen de spelers uit de gebieden naast hun legers en hun veroverde steden. Uiteraard mogen de spelers grondstoffen ruilen. Je gebruikt de grondstoffen voor het versterken van jouw legers en/of het kopen van ontwikkelingskaartjes. Als er een '7' wordt gegooid, wordt de legionair verplaatst (legionair is een Germaanse term voor struikrover). Vervolgens bewegen de spelers om de beurt hun legers. Als je een stad plundert, draai je het stadsfiche om. Dit levert goud en/of grondstoffen op, maar kost je soms ook gevechtskracht. Als je een stadsfiche uit elke regio verzamelt, ontvang je twee winstpunten. Als een leger voldoende gevechtskracht heeft verzameld, kun je steden veroveren. Dit levert je één winstpunt per veroverde stad op. De speler die met beide legers vier steden heeft veroverd, ontvangt twee bonuspunten. Hetzelfde geldt voor de speler met de meeste diplomatiekaartjes (ontwikkelingskaarten waarmee je de legionair kunt verplaatsen). Het spel is voorbij zodra een speler 10 punten heeft verzameld. 

Na Prehistorie is dit alweer een geslaagde variatie op het bekende spelprincipe. Rome is vooral interessant door de juiste timing van het 'omslagpunt': wanneer staak ik mijn barbaarse plundertocht en start ik met de verovering van steden? Dat doe je bij voorkeur wanneer die hinderlijke medespelers niet in de weg staan, opdat je jouw eerste steden naast mooie gebieden kunt claimen en bovendien niet te snel vastloopt. Het spelmateriaal ziet er prima uit, met één bedroevende uitzondering: 999 Games moet zich diep schamen voor de slappe papieren speloverzichten. Met zo’n banaal goedkope oplossing sla je anno 2006 een modderfiguur.

release: okt 2006

Een kaartspel voor 2-6 spelers. Iedere speler beschikt over een eigen set met 25 biedkaartjes. Je begint het spel met drie biedkaartjes in de hand. Elke biedkaart heeft een bepaalde waarde en soms ook nog een bijzondere eigenschap. Bij een volle bezetting wordt er gestreden om 36 doelkaarten in zes verschillende categorieën: muziek, alchemie, vechten, handel, akkerbouw en religie (waarde 1-5). Aan het begin worden zes doelkaarten open neergelegd. De actieve speler moet een gedekte biedkaart onder een van de doelkaarten leggen. Als daar reeds een biedkaart ligt, wordt deze omgedraaid en weet je dus wat hier is gespeeld. Als de omgedraaide biedkaart een bijzondere eigenschap heeft, wordt deze meteen uitgevoerd (of pas aan het einde van de ronde als deze eigenschap de puntentelling betreft). De ronde is voorbij als bij elke doelkaart minimaal het vereiste aantal biedkaarten ligt. Dan volgt een puntentelling. In principe verdien je daarbij een doelkaart, als jij met jouw biedkaarten de hoogste waarde hebt ingezet. Uiteraard spelen de biedkaarten met speciale eigenschappen ook hier de hoofdrol. Deze eigenschappen schakelen bijv. andere biedkaarten uit of beïnvloeden ze op een andere wijze. Het spel is voorbij als na 6 rondes alle doelkaarten zijn verdeeld. Dan tellen de spelers hun punten. Als je een doelkaart uit elke categorie hebt verzameld, kun je een forse bonus verdienen: de waarde van het setje van 6 verschillende kaarten wordt verdubbeld, maar elke andere doelkaart levert je dan wel een strafpunt op. Uiteraard wint de speler met de meeste punten.

release: okt 2006

Een bordspel voor 2-4 spelers. Nadat eerst de veiligheid van de stad wordt gegarandeerd door dikke muren en hoge wachttorens, bouwen de spelers in alle rust aan hun huizen en paleizen. Het speelbord is verdeeld in driehoekige velden. Op de randen bouwen de spelers muren, waardoor verschillende steden ontstaan. Na het plaatsen van een muur gooi je drie dobbelstenen. Een van de stenen toont de drie kleuren van de torens: wit, grijs of zwart. De andere twee stenen tonen de vijf kleuren van de huizen en een joker. Vervolgens moet je torens en huizen plaatsen. Als er nog ruimte is, moet je minstens één toren met de gedobbelde kleur aan het uiteinde van de deze beurt gebouwde muur plaatsen. De kleur van een eventuele tweede toren is vrij. De huizen plaats je in de driehoeken. Je moet twee huizen met de gedobbelde kleur plaatsen (één huis op een randveld). Jij beslist welk huis aan welke kant van de muur wordt gebouwd. Als een gebied is omringd, ontstaat een stad. Dan beslis je eerst of deze stad met een aangrenzende stad wordt verbonden. Zo ja, worden de tussenliggende muren en torens verwijderd. Vervolgens worden twee huizen met dezelfde kleur omgeruild voor een paleis met deze kleur. Dan volgt de puntentelling, waarbij iedere speler over zes scorekaarten beschikt. Op deze kaarten zijn verschillende scoremogelijkheden afgebeeld: huizen en paleizen met bepaalde kleuren, torens aan de kust, huizen buiten steden, de grootte van de zojuist gebouwde stad enzovoort. Je mag één of twee van deze kaarten spelen en daarmee punten voor de huidige situatie incasseren. Vervolgens trek je één nieuwe scorekaart. Het spel eindigt zodra een van de materiaalsoorten is uitgeput. Dan wint degene met de meeste punten.

release: okt 2006

Een kaartspel voor 2-5 spelers. Iedere speler heeft dezelfde set kaarten in zijn eigen kleur: 7 muurkaarten, die 1 invloedpunt waard zijn; 3 kaarten (muur met poort), die 2 punten waard zijn en 1 kaart (wachttoren), die 3 punten waard is. Daarnaast beschik je over 9 andere kaarten, die 1 of 2 punten waard zijn en speciale eigenschappen hebben, waarmee je bijv. de waarde van eigen of vreemde kaarten kunt beïnvloeden. Aan het begin van het spel schudt iedereen zijn kaartstapel en trekt de bovenste 5 kaarten. Vervolgens worden meerdere paren van fiches (2-7 winstpunten per stuk) klaargelegd. Dit zijn de bouwplaatsen, waarnaast de spelers hun kaarten afleggen. Als actieve speler controleer je eerst of je in een van de kaartrijen de meeste invloedpunten hebt gespeeld. Zo ja, dan activeer je een telling en leg je het hoogste fiche op een van jouw kaarten in deze rij. Zolang het tweede fiche niet is genomen, moet je de waarde van dit hoogste fiche aftrekken van jouw invloedpunten in deze rij. Als jij of een medespeler op deze bouwplaats een tweede telling activeert, legt men de gewonnen fiches op de eigen scorestapel. Na een eventuele telling trek je als tweede actie 1 kaart van jouw eigen stapel of leg je 1 of meer gelijke kaarten in de rij naast een van de bouwplaatsen. Als derde actie kies je nogmaals tussen trekken of aanleggen. Het spel eindigt na de ronde waarin iemand zijn laatste kaart heeft gespeeld. De speler met de meeste punten is de winnaar.

release: okt 2006

Dit bordspel voor 2-4 spelers is ontworpen door Karen en Andreas Seyfarth. Laatstgenoemde is de auteur van Puerto Rico. De spelers beheren postkoetsbedrijven. Ze leggen routes aan, bouwen koetsen en bezoeken nieuwe steden. Het speelbord toont een landkaart met Beierse en naburige steden. Voor elke stad zijn drie speelkaarten beschikbaar. Zes van deze stadskaarten liggen open op tafel. Een speelbeurt bestaat uit het nemen en het uitspelen van een stadskaart, waarmee je een postkoetsroute uitbouwt. Zodra je een route bent begonnen, moeten nieuwe stadskaarten aansluiten op de bestaande route. Als je één route met minstens drie steden bezit, mag je deze route activeren en huisjes in die steden plaatsen (in alle bezochte steden van één provincie of in één bezochte stad per provincie). Vervolgens levert dit je een betere postkoets op, mits de route lang genoeg was (de vereiste lengte stijgt in de loop van het spel). Zowel routes als steden leveren winstpunten op, waarbij de meeste punten worden verdiend door de speler die als eerste de desbetreffende bonus weet binnen te halen. Steden leveren punten op als je huizen in alle steden van een of twee provincies bezit. Je krijgt ook punten als je minstens één huis in alle provincies bezit. Routes leveren punten op als je een route met minstens vijf steden activeert. Er zijn ook nog vier neutrale personen, die de spelers hun hulp aanbieden. Per beurt mag je één van deze helpers inschakelen en zijn speciale actie gebruiken. Dan mag je twee kaarten nemen, twee kaarten uitspelen, alle openliggende kaarten ruilen of krijg je toch een betere koets, terwijl jouw route eigenlijk te kort is. Het spel eindigt wanneer een speler al zijn huizen heeft geplaatst of een speler de beste koetssoort heeft ontvangen. Dan leveren de niet gebouwde speelstukken strafpunten op en wint degene met de meeste punten.

release: sept 2006

Een luchtig dobbelspelletje voor 2-7 spelers. Op tafel liggen 16 regenwormen met verschillende waardes klaar. De actieve speler gooit de dobbelstenen en legt gelijke symbolen af. Bij de volgende worp moet je een of meer gelijke symbolen van een andere soort afleggen. Als je uiteindelijk de juiste combinatie hebt gegooid, mag je een bepaalde worm claimen. Als je geen worm weet te bemachtigen, kun je hem altijd nog uit de voorraad van een medespeler wegpikken. Meer informatie: recensies.

release: juli 2006

Paniek in de Wei (Shear Panic) is een tactisch spel voor 2-4 spelers, dat wordt gespeeld met prachtige miniaturen van snoezige schaapjes. Het speelveld bestaat uit 9 schaapjes op grasmatjes (2 per speler en 1 zwart schaap). Iedere speler beschikt over een bordje met actievelden. Elk actieveld kun je tijdens het spel één keer gebruiken. Met de gekozen actie kun je een of meer schaapjes op een bepaalde manier verplaatsen (duwen, schuiven, springen enzovoort). De actie bepaalt ook hoeveel stappen de pion op het tijdspoor wordt verplaatst. Aan het einde van jouw beurt verdien je winstpunten als jouw schaapjes naast elkaar staan, als je in de buurt van Roger Ram staat, als je naast het zwarte schaap staat of als jouw schaapjes niet worden geschoren. De scoremethode is afhankelijk van de stand van zaken op het tijdspoor. Eerste indruk: het koddige materiaal doet op het eerste gezicht wellicht anders vermoeden, maar Paniek in de Wei is een gemeen tactisch spelletje. De kudde bevat geen makke lammetjes, er wordt volop gestreden om een goede positie. Daarbij moet je anticiperen op de verschillende scoremethoden. Een prima spel! Meer informatie: recensies.

release: juni 2006

Wolfgang Kramer's CIA is een uitgebreide heruitgave van Heimlich & Co, het Duitse Spiel des Jahres van 1986. In dit bordspel zijn 2-7 geheim agenten op zoek naar informatie over een safe. Met behulp van de dobbelsteen verplaats je de agenten op het bord (je mag alle agenten bewegen, maar mag daarbij niet verraden met welke kleur je speelt). Als een speler een of meer agenten naar een huis met de safe beweegt, volgt daar een puntentelling. Het huisnummer bepaalt het aantal velden waarmee deze agenten op het scorespoor vooruit worden gezet (in de ruïne moet je 3 velden terug). Daarna wordt de safe naar een ander leeg huis verplaatst. Het spel eindigt zodra een scoresteen het finishveld bereikt. De speler met de desbetreffende agentkaart is de winnaar. Deze versie bevat onder meer een variant met 26 Top Secret kaarten, die speciale acties mogelijk maken.

release: juni 2006

Een kaartspel voor 2-10 spelers. De speelkaarten hebben kleuren en symbolen. De kaarten worden op een centrale stapel afgelegd. Een gespeelde kaart moet hetzelfde symbool of dezelfde kleur als de bovenste kaart van de stapel hebben. De actiekaarten „SuperTaki“, „Kleurwissel“ en „Crazy Card“ mag je altijd afleggen. Met de actiekaarten verander je de speelrichting, laat je iemand kaarten trekken of een beurt overslaan. Als je één kaart bezit, moet je "Taki" roepen. Vergeet je dit, moet je vier kaarten trekken. Degene die als eerste zijn kaarten kwijt is, wint het rondje. De andere spelers krijgen strafpunten. Je speelt door tot iemand 100 strafpunten bezit.

release: juni 2006

Ook 999 Games leeft zich uit op de nieuwste Japanse rekenpuzzelrage, middels een puzzelspel voor 2-4 spelers. De spelers moeten met cijferfiches series maken, die bij elkaar opgeteld de op donkere fiches aangegeven som vormen.

release: mei 2006

Een vlot en luchtig spel waarin 2-6 spelers groepen gladiatoren vormen, die vervolgens met behulp van de dobbelsteen tegen elkaar vechten. De gladiatoren hebben verschillende specialismen: met een net kun je vijanden vooraf onschadelijk maken, een speerwerper levert je het initiatief op, zwaardvechters verhogen het aantal dobbelstenen waarmee je vecht, schilden voorkomen wonden en met een tweetand mag je een slechte worp overgooien. Het is principe de bedoeling om de gladiatoren van je medespelers te elimineren. Als jouw gladiatoren zijn gesneuveld, blijf je toch meespelen. Dan kun je extra punten verdienen met een van de roofdieren. Gladiator is de Nederlandstalige editie van Kampf der Gladiatoren van Hans im Glück. Deze editie van 999 Games wordt voorzien van een nieuwe cover.

release: april 2006

Een bordspel voor 3-5 spelers, waarbij de spelers zoveel mogelijk winst proberen te maken met schepen vol goederen. Elke ronde liggen vier ladingen klaar om verscheept te worden, maar slechts drie ladingen zullen de zee bereiken. Een veiling bepaalt wie deze ronde de havenmeester wordt. Deze corrupte functionaris beslist welke lading achterblijft en in het pakhuis zal bederven. Daarnaast heeft hij belangen in andere ladingen, waardoor deze schepen met een voordeel van start gaan. Schepen op zee zijn niet veilig, want ze worden bedreigd door corrupte loodsen en piraten. De dobbelstenen bepalen hoe snel de schepen varen, terwijl de spelers gokken op succes of mislukking. De spelers zenden hun mannetjes op pad, om het geluk een handje te helpen en geld te verdienen waar dat maar mogelijk is. Ze kunnen bijv. piraten inhuren, een loods omkopen en geld verdienen met de verzekering van schepen (c.q. verliezen als teveel schepen schade oplopen). Meer informatie: recensies.

release: april 2006

Carcassonne de Toren is een nieuwe uitbreiding voor het legspel Carcassonne. Deze set bevat ong. 20 nieuwe tegels met torensysmbolen, 30 houten torenstukken en een handige kartonnen houder, waarin je de voorraad tegels kunt opstapelen. De tegels met torensysmbolen staan je toe om wachttorens bouwen of te verhogen. De hoogte van een wachttoren bepaalt op hoeveel tegels deze invloed uitoefent. Met een wachttoren kun je horigen van medespelers gevangen nemen. Je kunt een toren neutraliseren door er een horige op te zetten.  

release: dec 2005

Dit bordspel voor 1-4 spelers is gebaseerd op de gelijknamige Japanse cijferpuzzel. Je begint op een bord met de bekende blokken, kolommen en rijen, waar al 9 cijferfiches klaarliggen. De spelers voegen om de beurt nieuwe cijferfiches toe, waarmee ze winstpunten verdienen. Naarmate het bord voller wordt, stijgen de punten. Op de achterkant van het bord vind je de variant Sodukids, waarmee de jongeren onder ons met dierenplaatjes kunnen puzzelen. Deze Nederlandse editie wordt uitgebracht in samenwerking met de puzzelspecialist Denksport. Aan het bordspel wordt een unieke editie van het puzzelboek SuDoku Tazuku toegevoegd.

release: okt 2005

Dit kaartspel voor 2-4 spelers is gebaseerd op het uitmuntende bordspel Eufraat & Tigris. Het speelmateriaal bestaat uit 16 leiders, 193 beschavingskaarten (zwarte bevolking, blauwe landbouw, groene markt en rode tempel), 8 schatten, 4 rampkaarten (1 per speler) en 3 schipkaarten. De 8 schatkaarten worden aan het begin zo op tafel gelegd, dat tussen twee schatten ruimte overblijft voor één beschavingskaart. Onder de rij schatten is ruimte voor 8 rijen beschavingskaarten. Elke schat is de startkaart van een koninkrijk. Iedere speler begint met 8 beschavingskaarten. Als je aan de beurt bent voer je twee acties uit: een leider inzetten of verplaatsen, een beschavingskaart aanleggen of een rampkaart uitspelen. Met jouw rampkaart kun je één keer een beschavingskaart verwijderen. Als je een beschavingskaart in de kolom onder een schatkaart legt, vergroot je dit koninkrijk. Als er een leider in deze kleur aanwezig is, krijgt de eigenaar een winstpunt in deze kleur. Als je een beschavingskaart tussen twee schatten legt, verbind je twee koninkrijken. Dan kun je onder bepaalde voorwaarden een schatkaart winnen. Ook in dit kaartspel ontstaan interne en externe conflicten als gelijksoortige leiders in hetzelfde koninkrijk staan. Bij interne conflicten vecht je met tempelkaarten en krijgt de winnaar één rode tempelkaart als winstpunt. Bij externe conflicten vecht je met kaarten in de desbetreffende kleur en krijgt de winnaar één van deze kaarten als winstpunt. Aan het einde van een spelerbeurt vult iedereen zijn hand weer aan tot 8 kaarten. De schipkaarten zijn de vervangers van de monumenten uit het bordspel en leveren ook hier de nodige extra winstpunten op. Het spel is afgelopen als de stapel beschavingskaarten is verbruikt of als er nog maar één schatkaart over is. Dan telt iedereen zijn winstpunten in zijn slechtste kleur. De speler met de meeste punten wint.

release: okt 2005

999 Games start in de loop van 2005 met een reeks scenario's voor De Kolonisten van Catan. Het is de bedoeling dat ze worden verpakt in de doosjes die tegenwoordig voor de 5/6-speleruitbreidingen worden gebruikt. Elke set bevat één scenario met het benodigde materiaal. De adviesprijs is ong. 10 euro. De eerste scenario's zijn: Het Grote Kanaal, De Wereldwonderen, Diamanten voor Catan, De Kolonies, De Specialisten en De Woestijnruiters. Een deel van de scenario's is afkomstig uit het Duitse Catan Buch, maar er zijn ook andere bronnen aangeboord. Diamanten voor Catan is bijv. een bewerking van Kaffee für Catan, waarbij de koffiebonen zijn vervangen door juwelen uit de rivier Iguazu.

release: okt 2005

Een bewerkte heruitgave van De Rivier, een kleine uitbreiding voor Carcassonne.

release: okt 2005

Een bordspel voor 3-4 spelers. De spelers zijn op zoek naar zeldzame plant- en diersoorten in het Amazonegebied. Elke ronde begint met een gebeurteniskaart, die bijv. extra inkomsten genereert of bepaalde routes op het speelbord blokkeert. Daarna speel je een van jouw biedkaarten uit, die bepaalt hoeveel inkomsten je ontvangt en wanneer je aan de beurt komt. Deze biedkaarten krijg je pas terug wanneer je jouw volledige set biedkaarten hebt verbruikt. Vervolgens kun je in een dorp een nieuwe hut bouwen. Elke bouwplaats heeft zijn eigen bouwkosten. De eerste speler betaalt de laagste prijs voor zijn hut, de prijs voor elke volgende hut is hoger. Aangezien geld zeer schaars is, zijn goedkope hutten belangrijk. Sommige dorpen hebben maar 1 of 2 bouwplaatsen. Als je daar naast het net vist, zijn sommige delen van het bord lastig bereikbaar. Als je een hut bouwt, ontvang je tevens het bij dit dorp afgebeelde ontdekkingsfiche. Om hiermee te scoren, moet je minimaal drie fiches van deze soort bezitten. Het is belangrijk om veel fiches van dezelfde soort te verzamelen, niet alleen voor de punten, maar ook omdat deze fiches soms extra inkomsten opleveren. Om het lastig te maken, wordt spreiding over de soorten ontdekkingsfiches ook nog beloond met 2-5 bonuspunten. Iedere speler bezit verder een opdrachtkaartje met vier dorpen. Aan het einde van het spel levert elke ontbrekende hut drie minpunten op. Amazone is een toegankelijk familiespel, dat wat diepgang en speelgevoel betreft enigszins doet denken aan Ticket to Ride.

release: okt 2005

Een partyspel voor 3-8 spelers. Dit spel draait om meningen en/of vooroordelen over het andere geslacht. Een thema wordt bepaald, waarna de spelers hun "top vijf" lijstjes met meningen over dit thema samenstellen. Vervolgens worden de lijstjes vergeleken, waarbij overeenkomsten winstpunten opleveren.

release: sept 2005

Dit legspel voor 2-5 spelers is een nieuw zelfstandig spel uit de Carcassonnefamilie. De tegels tonen grasland, bergen en zee. In het grasland en de bergen vind je tevens enkele steden. Iedere speler beschikt over vijf speelfiguren, waarvan er één als puntenteller wordt gebruikt. In jouw beurt plaats je een tegel. Vervolgens mag je een speelfiguur inzetten of een speelfiguur verwijderen. Met de laatste actie verdien je punten, ook al is het desbetreffende gebied niet voltooid. Met voltooide gebieden verdien je overigens meer punten. Grasland levert per tegel punten op, de score van berggebieden is afhankelijk van de aanwezige en naburige steden en de zeegebieden scoren per tegel en per naburige stad. Aan het einde van het spel leveren voltooide gebieden net zoveel punten op als niet voltooide gebieden. Het is dus zaak om tijdig te scoren.

release: juli 2005

De Aqua is een nieuwe volkenset voor Blue Moon. De kracht van dit volk wordt bepaald door sterke zeemonsters en de bescherming van het water. De Aqua zijn bovendien in staat om reusachtige en verwoestende vloedgolven te creëren.

release: juli 2005

Gezanten & Inquisiteurs I is geen zelfstandige volkenset, maar bevat kaarten waarmee je andere sets kunt versterken. De set bevat een of twee kaarten voor elk Blue Moon volk, alsmede een nieuwe mutant. De set introduceert verder enkele nieuwe kaartsoorten: Tutu, Hyla en interventies. De belangrijkste nieuwe kaarten zijn de gezanten en de inquisiteurs, die je tijdens het spel extra kaarten en andere voordelen kunnen opleveren. Met het tegelijkertijd uitgebrachte Gezanten & Inquisiteurs II is de set compleet en zijn er voor elk volkendeck evenveel aanvullingen.

release: juni 2005

Een spel voor twee spelers. De spelers zijn aanvoerders van een Vikingstam en strijden om de controle over een vruchtbaar stuk land aan de kust van Noorwegen. Het spel bestaat uit twee fasen. In de eerste fase wordt een landschap met boerderijen opgebouwd uit zeskantige tegels met weilanden, water en bergen. De tegels worden van een gedekte stapel getrokken. Bij het plaatsen van tegels moeten deze terreinsoorten passend worden aangelegd. Op een zojuist aangelegde tegel mag je een boerderij plaatsen. Zodra alle tegels zijn omgedraaid, begint de tweede fase. De spelers proberen met hun speelstukken vanuit hun boerderijen stukken land te claimen. Daarbij mag je van weiland naar weiland "trekken", waarbij bergen en rivieren hindernissen zijn. Het is de bedoeling om de tegenstander de pas af te snijden, om daarmee stukken onbetwist land voor jezelf te claimen. Je krijgt punten voor geclaimde tegels. Wie na drie potjes de meeste punten heeft verzameld, is de winnaar. Eerste indruk: dit abstracte legspel komt op het eerste gezicht een tikje "droog" over. Na een paar potjes krijg je het gevoel te pakken en komt het speelplezier om de hoek kijken.

release: juni 2005

Een bordspel voor 2-4 spelers, dat draait om de verkiezing van de Duitse Keizer in de 13e en 14e eeuw. De spelers vertegenwoordigen adellijke families met een claim op de troon. Het is de bedoeling om in vijf spelrondes de meeste winstpunten te verzamelen. Iedere speler beschikt o.a. over 7 edelen en 3 ridders. De dubbelzijdige edelenfiches tonen aan de ene kant een baron en aan de andere kant een echtpaar. Aan de zijkanten vind je vier leeftijden terug. Aan het begin van het spel plaatsen de spelers 4 edelen en 1 ridder op het bord. In de eerste spelfase ontvangen de spelers inkomsten, die in de volgende fasen in een rap tempo worden uitgegeven. In de tweede spelfase draaien de edelen naar de eerstvolgende leeftijd c.q. gaan terug naar de voorraad als ze te oud zijn. In de derde fase bepalen de in de vorige beurt gekochte blauwe en roze actiekaarten of er een dochter of een zoon wordt geboren. Een zoon plaats je als jonge baron op het speelbord. Een dochter kun je uithuwelijken aan de baron van een medespeler. De ouder ontvangt een winstpunt, de bruidegom draait zijn baron om naar de zijde met het echtpaar. In de vierde fase kunnen de spelers actiekaarten kopen en inzetten, het privilege van een Keurvorst gebruiken of een ridder inzetten of verplaatsen. In de vijfde fase wordt in elk Keurvorstendom bepaald of daar een machtswisseling plaatsvindt. De speler met de meeste machtpunten (ridders, steden en edelen) wordt de nieuwe Keurvorst en ontvangt 2 winstpunten. In de zesde fase wordt een nieuwe keizer gekozen, als een speler in fase vier de actiekaart “Tegenkeizer” heeft gekocht. Alle spelers doen mee aan de verkiezing, vorsten en sommige actiekaarten leveren stemmen op. De spelers brengen al hun stemmen uit op de keizer of de uitdager. Als je voor de winnaar hebt gekozen, levert dit 1 winstpunt op. In de zevende fase voert de keizer zijn bonusactie uit. Afhankelijk van de actuele spelronde mag hij een rijksstad plaatsen en/of ontvangt hij winstpunten en geld. Eerste indruk: dit is een boeiend spel, dat liefhebbers van pittige kost zeker zal aanspreken.

release: juni 2005

Een kaartspel voor vier spelers (met varianten voor andere speleraantallen). Het spel bestaat uit 108 speelkaarten in vier kleuren. Het is de bedoeling om met jouw teamgenoot 1.000 punten te behalen. De kaarten worden verdeeld, waarna je iedere medespeler één gedekte kaart geeft, die hij ongezien voor zich laat liggen. De startspeler speelt een enkele kaart, een paar, een reeks oplopende paren, een trio, een “full house”, of een “straat” van minimaal vijf kaarten. De volgende speler kan passen of een gelijksoortige set met een hogere waarde spelen. Als iedereen heeft gepast, neemt de speler met de hoogste set de slag en start een nieuwe slag. Met de speciale kaarten kun je het spelverloop beïnvloeden c.q. plus- of minpunten verdienen. Als slechts één speler handkaarten bezit, eindigt de ronde en worden de punten geteld. Dit is de Nederlandstalige editie van het kaartspel Tichu.

release: juni 2005

999 Games produceert nieuwe versies van de themasets van het Kolonisten kaartspel. Naar aanleiding van de aanpassingen in de set Barbaren & Handelsheren zijn de kaarten en de spelregels van de eerdere sets herschreven.

release: mei 2005

Deze uitbreiding voor het populaire kaartspel Boonanza maakt het mogelijk om met maximaal zeven telers bonen te planten en te verhandelen. De set bevat nieuwe bonensoorten. De akkerboon levert een leuke bonus op. Als je een bonenveld met twee van deze bonen oogst, krijg je een derde bonenveld cadeau. De uitbreiding bevat ook een variant met opdrachtkaartjes, die een nieuwe dimensie aan het spel toevoegen.

release: maart 2005

De Pillar is een nieuwe volkenset voor Blue Moon. De kracht van dit volk wordt bepaald door de boosterkaarten, in de vorm van enorme rupsen en machtige toverdranken.

release: maart 2005

De derde "grote" uitbreiding voor het legspel Carcassonne heet De Draak, de Fee en de Jonkvrouw. De set bevat 30 nieuwe tegels, een houten draak en een houten fee. Een vulkaantegel moet je op de gebruikelijke manier aanleggen, maar je mag er geen horige op zetten, omdat de draak op deze vulkaantegel wordt geplaatst. Op een draken tegel mag je wel een horige plaatsen, maar vervolgens wordt het spel onderbroken om de draak te bewegen. Beginnend met de actieve speler moeten de spelers de draak om de beurt horizontaal of verticaal naar een andere tegel verplaatsen. Als de draak onderweg een horige ontmoet, wordt deze van het speelveld gejaagd. De draak beweegt in principe zes velden (tenzij hij niet verder mag, omdat hij niet tweemaal dezelfde tegel mag betreden). Het is overigens mogelijk om een horige met de fee tegen de draak te beschermen. Je mag de speelfiguur van de fee bij een eigen horige plaatsen, als je deze beurt geen nieuwe horige plaatst. De fee heeft ook nog andere voordelen: 1 winstpunt per beurt en 3 bonuspunten bij een reguliere puntentelling. Er zijn ook nog zes tegels met een tovergang, waarmee je een horige op een andere tegel mag plaatsen. Als je een tegel met een jonkvrouw in een stad plaatst, moet je een daar aanwezige ridder aan zijn bezitter teruggeven.

release: maart 2005

Een bordspel voor 2-6 spelers. Er zijn 60 vampieren en 60 graven in zes verschillende kleuren. De vampierkaarten worden verdeeld. Iedere speler legt zijn vampierkaarten in een gedekte rij voor zich neer en draait de beide buitenste kaarten om. Iedereen beschikt verder over drie knoflookkaarten. De 60 graven worden met deksels afgedekt. Zes van deze graven bevatten ratten. De actieve speler draait een deksel om. Als het graf leeg is en een van jouw open vampierkaarten dezelfde kleur heeft, leg je deze vampier in het graf en speel je verder. Als de kleur niet overeenstemt, mag je het graf negeren of er een knoflookkaart achterlaten. Als je een bezet graf bekijkt, word je bestraft. Ligt er een vampier, dan moet je een houten staak pakken. Zodra je drie staken bezit, krijg je van elke medespeler een vampierkaart, die je aan jouw eigen rij moet aanleggen. Ook als er een eigen knoflookkaart ligt, krijg je van iedereen een vampierkaart. Bij een vreemde knoflookkaart krijg je alleen een vampier van de desbetreffende speler. Als je een rat omdraait, mag je deze beurt langer doorspelen. Het is uiteindelijk de bedoeling om als eerste alle vampieren kwijt te raken.

release: maart 2005

Een kaartspel voor 2-7 spelers. Dit is een reactiespel waarbij je zo snel mogelijk de juiste kaart moet vinden. De kaarten tonen bontgekleurde fazanten (getekend door Doris Matthäus). Het is de bedoeling om de vogels te vinden die met een bijpassende regenworm rondwandelen.

release: maart 2005

In dit bordspel voor 3-5 spelers zijn de spelers op een verraderlijke rivier op zoek naar waardevolle edelstenen. Degene die als eerste een bepaalde combinatie van edelstenen weet te bemachtigen, wint het spel. Iedere speler beschikt over een setje biedkaarten met de waarden 1-6 en één weerkaartje. Elke ronde kiest iedereen één van zijn biedkaartjes. Je krijgt de uitgespeelde kaartjes pas terug als al jouw kaartjes zijn gespeeld. De kaartjes met een cijfer bepalen hoeveel velden je jouw kano's moet bewegen. Aan het begin of het einde van de beweging mag je een edelsteen inladen. Dit kost je twee bewegingspunten. Het laagste kaartje van de ronde bepaalt de stroomsnelheid van de rivier, eventueel verhoogd of verlaagd door de actuele weersomstandigheden. Aan het einde van de ronde worden één of meer plastic schijven in de rivier geschoven, waardoor bij de waterval één of meer schijven naar beneden vallen. Met een beetje pech kiepert jouw kano over de rand van de waterval en moet je een edelsteen inleveren om een nieuwe kano te kopen. Er is nog een manier om een edelsteen te verliezen: een roofzuchtige medespeler eindigt met zijn lege kano naast jouw gevulde kano. Iguazu is een kostelijk familiespel in een prachtige uitvoering.

release: nov 2004

Een vlot en toegankelijk kaartspel met een apart thema, voor 2-5 spelers. Elke ronde wordt een kaart met een voor vliegen "smakelijk" hapje opengedraaid, bijvoorbeeld een dampende koeienvla of een overrijpe kaas. De spelers proberen deze snacks te bemachtigen door in het geheim voldoende te bieden. Het speelgeld bestaat overigens uit plastic vliegen. Er zijn ook negatieve kaarten, bijv. een vliegenmepper of een spuitbus, waarmee je een tegenstander kunt pesten.

release: nov 2004

Duistere lieden zoals bezweerders, aflaatpredikers en intriganten duiken op in de wereld van Machiavelli! Zij proberen met hun snode manieren hun meesters de macht over het land in handen te spelen! Deze listige uitbreiding van de bestseller Machiavelli bevat nieuwe karakters en gebouwen. Twee van deze nieuwe gebouwen leveren bonuspunten op aan het einde van de spel. Een keizerlijke schatkamer geeft punten voor jouw goudvoorraad, de wensfontein geeft punten voor jouw paarse gebouwen. De spelers kunnen nu de wereld van Machiavelli opnieuw verkennen en beleven nieuwe avonturen in ontelbare variaties. Inhoud: 15 gebouwenkaarten, 18 karakterkaarten, 1 houten koning en de spelregels.

release: nov 2004

Deze kleine uitbreiding van Carcassonne bevat 12 nieuwe tegels en een houten speelfiguur. De tegels vormen een stadscentrum met 12 velden, waar de speelfiguur van de graaf rondwandelt. Deze nieuwe stadstegels activeren speciale acties. Bij elke puntentelling (bijv. bij een voltooide weg of stad) bepaalt de huidige positie van de graaf welke speciale actie wordt uitgevoerd. Dit kan bijv. extra punten opleveren, maar jouw speelstuk kan ook een paar beurten in de "gevangenis" belanden.

release: nov 2004

"Troje en De Grote Muur" is de tweede set met historische scenario's voor de Kolonisten van Catan. Met Troje ondersteun je met grondstoffen jouw stad in de legendarische oorlog, bouw je handelsschepen en probeer je middels jouw invloed de oorlog voor jouw stad te winnen. Met De Grote Muur verdedig je jouw gedeelte van de Chinese Muur tegen binnenvallende Mongoolse horden. Jouw grondstoffen worden o.a. ingezet voor het bouwen aan de Grote Muur en de verhoging van jouw invloed.

release: nov 2004

De laatste uitbreiding voor het Kolonisten Kaartspel. De set lijkt thematisch gezien sterk op “Steden & Ridders”, de uitbreiding op het bordspel. De set bevat 30 nieuwe kaarten, regelaanpassingen voor oude kaarten en stickers die je op de te veranderen kaarten kunt plakken.

release: nov 2004

Een strategisch spel voor 2-4 spelers. Op het variabele spelbord worden gebouwen geplaatst (theater, orakel, haven, wijngaard etc.), waarbij de spelers een balans zoeken tussen snel bouwen, het claimen van mooie bouwplaatsen en de hoogte van de bouwkosten. De spelers gaan voor een goede positie en proberen de tegenstanders de weg af te snijden. Iedere speler beschikt over een eigen bord, waarop hij zijn gebouwfiches tijdelijk kan bewaren. Het is uiteindelijk de bedoeling om deze fiches op het centrale speelveld te plaatsen. Aan het begin van jouw beurt mag je twee nieuwe gebouwfiches van jouw dichte stapels trekken en op jouw eigen bord bewaren. Als je de kostprijs betaalt, mag je ze ook direct op het centrale speelveld plaatsen. In plaats van fiches trekken, mag je ook drie fiches van jouw eigen bord op het centrale speelveld plaatsen. Als je minder fiches trekt of plaatst, mag je landkaartjes trekken. Deze heb je nodig om de bouwkosten te betalen. Je mag jouw fiches alleen op een leeg veld op het centrale speelveld bouwen. De kostprijs is in landschapssymbolen op het fiche afgebeeld. Je betaalt de bouwkosten met landschapskaartjes. Als het bebouwde landschap op het fiche is afgebeeld, krijg je korting. Hetzelfde geldt als de naastgelegen landschappen op het fiche zijn afgebeeld. Het is dus van groot belang om op de juiste plaatsen te bouwen. Je mag zelfs gratis bouwen als je verwante gebouwen in de juiste volgorde naast elkaar bouwt. Deze volgorde wordt aangegeven door de schema’s op jouw eigen spelbord. Naast elkaar liggende fiches van dezelfde kleur vormen een nederzetting. Als jij door het plaatsen van een geïsoleerd gebouwfiche een nieuwe nederzetting vormt, moet je naast de bouwkosten extra landschapskaartjes betalen: één voor elke andere nederzetting die jij bezit. Gebouwen behoren tot bepaalde groepen (zie de schema’s op jouw spelbord). Als jij alle gebouwen van zo’n groep naast elkaar bouwt, krijg je als beloning een amforafiche. Deze fiches kun je later inleveren om extra tegels of landschapskaartjes te trekken c.q. plaatsen. In de loop van het spel wordt het centrale speelveld uitgebreid met nieuwe tegels. Zodra jij één van jouw gedekte stapels bouwfiches hebt gebruikt, moet je daarna een nieuwe gebiedstegel aanleggen. Het spel is afgelopen zodra een speler zijn 30 gebouwen op het centrale bord heeft geplaatst of zodra hij met een keten van gebouwen twee tempels weet te verbinden. Met name deze laatste optie eist dat je de mogelijkheden van jouw medespelers goed in de gaten houdt en op tijd een blokkade opwerpt als iemand de winnende sprong dreigt te maken.

release: okt 2004

In dit tweepersoonsspel heeft iedere speler een eigen ruimteschip met laadruimtes voor grondstoffen. Dit schip kan verder worden uitgebreid met wapens, motoren en andere zaken. Een dobbelsteen regelt niet alleen de productie van jouw kolonies, maar bepaalt ook hoeveel ontdekkingskaartjes je mag omdraaien (eventueel verhoogd door extra motoren). Deze kaartjes bevatten interessante ontdekkingen, waarmee je jouw positie kunt versterken, maar ook de nodige gevaren.

release: okt 2004

Dit nieuwe spel uit de Carcassonnefamilie is bedoeld voor 2-4 spelers. Deze luxe variant op het basisspel is verpakt in een houten doos. De tegels tonen straten, markten en kleine gebouwen, waarbij met name de historische gebouwen interessant zijn. Markten kunnen veel punten opleveren als ze verschillende goederensoorten bevatten. Bij het aanleggen hoef je alleen de wegen aan te laten sluiten. De tegels worden in drie stapels verdeeld, die na elkaar worden gebruikt. Vanaf de middelste stapel komen de stadsmuren in het spel. Dan plaatst iedereen een houten muurstuk zodra er een puntentelling plaatsvindt. Op de muur kun je een wachter plaatsen. Deze levert aan het einde van het spel bonuspunten op als hij in een rechte lijn naar historische gebouwen kijkt. De speler die de telling activeerde, mag ook nog een van zijn torens aan de stadsmuur plaatsen. Dan krijg je punten voor de tussen twee torens liggende muurstukken. Dit is een prima variant op het basisspel, met name dankzij de strategische scoremogelijkheden van de wachters op de muren. Verder zijn verpakking en materiaal een lust voor het oog.

release: okt 2004

Een kaartspel voor 2-4 spelers. De spelers bouwen paleizen en andere prachtige bouwwerken in de Russische stad Sint Petersburg. In vier fases verzamelen de spelers kaarten in vier soorten. De groene werklieden leveren aan het einde van hun fase geld op, de blauwe gebouwen genereren winstpunten aan het einde van de bouwfase en de rode edelen geven je in hun fase een mix van geld en punten. In de vierde fase kun je ruilkaarten bemachtigen, waarmee je werklieden, gebouwen of edelen kunt opwaarderen. In deze fase worden verder geen winstpunten of geld uitgedeeld. Bij dit verzamelspel beperkt de interactie zich tot het wegkapen van kaarten voor de neuzen van je medespelers. Geld is schaars, dus vragen de bouwactiviteiten om de nodige planning. Aan het einde van het spel volgt een slottelling. Dan krijg je extra winstpunten voor geld en uitgespeelde edelen. Aangezien de laatste categorie extreem veel punten kan opleveren, is het zaak voldoende verschillende edelen te verzamelen.
Dit spel is de winnaar van de Deutsche Spiele Preis en de International Gamers Award van 2004.

release: okt 2004

Een bordspel voor 2-4 spelers. Dit spel speelt zich af in Indië tijdens de 17e eeuw. Goa is een belangrijk handelscentrum in Azië, een nederzetting van de Portugezen. Concurrerende maatschappijen handelen in specerijen, sturen schepen en kolonisten op pad en investeren de opbrengsten. Je kunt de winst op verschillende manieren in jouw maatschappij investeren: bouw je betere schepen, verhoog je de productiviteit van jouw plantages, werf je meer kolonisten aan of onderneem je expedities? 

Goa wordt in twee gedeeltes met elk vier ronden gespeeld. Aan het begin wordt het spelbord van 5 X 5 velden gevuld met allerlei fiches, waarvan er elke ronde een aantal wordt geveild. Als eerste wordt een startspelerfiche geveild (dit levert je een extra actie op), daarna volgt een aantal naburige fiches. Plantagefiches worden op het bord van de desbetreffende speler geplaatst en genereren specerijen als je produceert. Andere fiches leveren bijvoorbeeld bonusacties, schepen, expeditiekaarten of kolonisten op. Na de veiling mogen de spelers hun drie acties uitvoeren. Dan kun je bijvoorbeeld een bepaalde categorie op jouw ontwikkelingsbord verbeteren. De kosten van deze verbeteringen (specerijen en schipkaarten) stijgen per stap. Je kunt ook kiezen voor "productie": aanvoer van specerijen, nieuwe schipkaarten, extra geld, nieuwe expeditiekaarten of de extra kolonisten. Het niveau van de desbetreffende categorie bepaalt hoeveel je "produceert". In de loop van het spel kun je verder vier kolonies stichten. Deze kolonies vereenvoudigen de productie van de juiste grondstoffen. Hiervoor heb je overigens wel veel kolonisten nodig. Aan het einde van de rit worden de winstpunten geteld. Je krijgt punten voor sommige fiches, voor het meeste speelgeld, voor de kolonies, voor setjes expeditiekaarten en voor het niveau van de zes categorieën op jouw ontwikkelingsbord. Met name de punten voor de expedities en de ontwikkelingen kunnen aardig oplopen.

Eerste indruk: een schitterend bordspel, waarbij je constant veel meer wilt doen dan de beperkte hoeveelheid acties en de grondstoffenschaarste je toestaan. Het draait hier vooral om het maken van de juiste keuzes binnen een beperkte speelruimte. Voor een succesvol spelverloop is het van groot belang dat je voldoende extra acties bemachtigt. In dit spel ben je een groot deel van de tijd met jouw eigen "dingetjes" bezig, zonder je met de medespelers te bemoeien. De interactie vind je eigenlijk alleen maar terug in de veilingen. Gelukkig zijn die belangrijk genoeg om de schaarse interactie van enig belang te voorzien. Daar bepaalt de startspeler min of meer welke fiches deze beurt voor een veiling in aanmerking komen. Verder kun je daar met een gevulde geldbuidel de cruciale fiches uit de klauwen van de concurrentie houden. Goa is een aanrader voor de liefhebbers van stevige 999-spellen.

release: okt 2004

Een bordspel voor 2-4 spelers. Het spel draait om de handel in goederen tussen de Hanzesteden langs de Oostzee. Fiches met goederen worden ingekocht, vervoerd en elders verkocht. De beweging tussen de steden wordt uitgevoerd middels één schip. Daar waar de vorige speler zijn beurt heeft beëindigd, begin jij jouw eigen beurt. Per stad kun je één actie uitvoeren: één goederenfiche inkopen, een of meer markten bouwen of goederenfiches verkopen. Verkochte goederen genereren winstpunten (het aantal afgebeelde goederen). Je mag alleen verkopen als je minstens twee fiches van een kleur kunt verkopen en je in de desbetreffende stad minstens één markt bezit. Een verkoop heeft een vervelend effect voor jouw medespelers: zij moeten één fiche van deze kleur inleveren. Na de verkoop moet je zelf één eigen markt uit deze stad verwijderen. Markten zijn ook om een andere reden belangrijk. Als je in een stad de meeste markten bezit, kun je er zelf gratis inkopen en krijg je een bonus als anderen daar goederen inkopen. Aangezien het geld schaars is, zijn dergelijke voordeeltjes van groot belang. Aan het begin van een beurt krijg je namelijk maar drie geldstukken. Dit geld heb je hard nodig om jouw acties te betalen, waarbij met name de beweging veel geld kan kosten als het schip op een ongunstige plek staat. Het spel eindigt zodra de laatste stapel goederenfiches wordt aangebroken. Aan het einde van het spel krijg je winstpunten voor markten en de symbolen op verkochte fiches.

Eerste indruk: Hanze biedt de van Michael Schacht bekende combinatie van een toegankelijk spelsysteem, korte speelduur en voldoende tactische pit. Een aanrader voor de liefhebbers van spellen als Kardinaal & Koning, Dschunke of Paris Paris.

release: sept 2004

Een kaartspel voor 2-4 spelers. Aan het begin worden zes gebiedstegels op tafel gelegd. 60 ridderkaarten (6 kleuren met 10 kaarten in de waardes 1-4) worden in vijf sets verdeeld. Elke set bestaat uit 12 ridders met verschillende kleuren en een totale waarde van 30. Iedere speler krijgt één set. De kaarten van de vijfde set worden als neutrale verdedigende ridders over de gebiedstegels verdeeld. De actieve speler moet één van zijn ridderkaarten uitspelen. De in de loop van het spel uitgespeelde ridders vormen groepen. In één groep mogen nooit twee of meer ridders met dezelfde kleur liggen. De kleur van de eerste kaart in een groep bepaalt welke gebiedstegel deze groep aanvalt. Het is de bedoeling om met voldoende sterke groepen ridders zoveel mogelijk gebieden te veroveren. Als een andere speler later in het spel een sterkere groep naar een door jou gewonnen gebied stuurt, neemt hij de controle over. Jouw verslagen ridderkaarten gaan dan terug naar jouw hand. Gedurende het spel zullen de gebieden regelmatig van eigenaar wisselen. De gebieden die je aan het einde van het spel bezit, leveren winstpunten op (de totale waarde van de desbetreffende ridderkaarten). Ridderkaarten in jouw hand leveren minpunten op. Tijdens het spel verdien je met de controle over gebieden roemfiches of speciale actiemogelijkheden. Die roemfiches kun je gebruiken om neutrale ridders te werven. Aan het einde van het spel leveren ze winstpunten op. De gebieden hebben aan het einde ook nog verschillende speciale effecten (bijv. de zeer interessante optie "geen minpunten voor handkaarten").

release: sept 2004

Een kaartspel voor 3-4 spelers. Het is de bedoeling om met bouwkaarten (waardes 1-9) hoge piramides te bouwen. Iedere speler begint met zeven speelkaarten. De actieve speler mag aan het begin van zijn beurt één van de drie openliggende kaarten pakken of één kaart van de dichte stapel trekken. Daarna mag hij kaarten ruilen met zijn medespelers. Als je een belastinginner uitspeelt, mag je een kaart van een medespeler stelen. Daarna speel je zoveel mogelijk bouwkaarten uit en vul je jouw hand aan tot zeven kaarten. Een piramide kan bijv. bestaan uit driemaal een “4”, tweemaal een “5” en één “6”. Als je weer aan de beurt bent, kun je de piramide uitbreiden, door er bijv. viermaal een “3” onder te leggen. Zolang de piramide niet is voltooid, ben je kwetsbaar voor diefkaarten van medespelers. De speler van de dief gooit een dobbelsteen. Als hij het aantal verdiepingen evenaart of overtreft, mag hij een bouwkaart naar keuze stelen. Hierdoor kan jouw piramide gedeeltelijk instorten. Met een faraokaart kun je een dief of een belastinginner afweren. Tijdens jouw beurt mag je de piramide ook voltooien. Dan krijg je drie winstpunten voor een “3-rij”, vier voor een “4-rij” enzovoort. Deze punten worden opgeteld en de som wordt vermenigvuldigd met het aantal verdiepingen. De gebruikte bouwkaarten gaan naar de aflegstapel. Ten slotte wordt de pion van de bouwmeester een veld verschoven. Als deze pion het veld met de dubbele piramides bereikt, mogen de spelers aan twee piramides tegelijk bouwen. Als hij het veld met de grote piramide bereikt, mogen de spelers uitsluitend piramides met minimaal drie verdiepingen voltooien. Als hij het eindveld bereikt, wordt de “eindkaart” door de trekstapel geschud. Het spel is voorbij als deze kaart wordt getrokken.

release: sept 2004

Een kaartspel voor 2-4 spelers. Aan het begin worden 12 "doelkaarten" (met een eigen symbool) in twee parallelle rijen neergelegd. De ene rij bevat zes verschillende continenten (Zuid-Amerika, Noord-Amerika, Afrika, Europa, Azië en Australië); de andere rij bevat zes locatiesymbolen (horloges, camera’s etc.) Op elk van deze doelkaarten wordt een spionchip gelegd. De overige spionnen worden aan de spelers uitgedeeld. Iedere speler krijgt drie speelkaarten. Elke speelkaart bevat twee symbolen: één continent en één locatie. Als de actieve speler meer dan drie kaarten bezit, moet hij minstens één kaart uitspelen. Aan het einde van de beurt trek je één nieuwe kaart. In de loop van het spel heb je een bonte verzameling openliggende kaarten op tafel liggen. Deze kaarten gebruik je om spionnen kwijt te raken. Als er bijv. drie camerasymbolen voor je op tafel liggen, en op de doelkaart met de camera ligt één spion, mag je twee spionnen op die doelkaart leggen (het verschil tussen jouw symbolen en de op de doelkaart aanwezige spionnen). Je kunt dit aantal verhogen door handkaarten met een camerasymbool uit te spelen. Uiteraard wordt het later in het spel lastiger om in één klap veel spionnen te lozen, de doelkaarten worden immers steeds voller. Zodra iemand alle spionnen kwijt is, krijgen de andere spelers strafpunten voor hun overgebleven spionnen. Wie na meerdere potjes de minste strafpunten bezit, wint het spel.

release: sept 2004

Een snel reactiespel voor 2-6 spelers. Op 80 speelkaarten zijn zes verschillende Manga-Helden afgebeeld. Elke kaart heeft een achtergrondkleur en tevens een schild met een andere kleur. Er zijn ook een paar regenboogdraken, die als jokers worden gebruikt. Iedere speler begint het spel met zes kaarten. De bovenste kaart van de stapel wordt omgedraaid: bijv. een rode held met een groen schild. Dan worden de spelers tegelijkertijd actief en leggen razendsnel hun kaarten af op de centrale aflegstapel. Je moet in dit voorbeeld een rode held of een groen schild afleggen. Deze nieuwe kaart verandert meteen de uitgangspositie voor de volgende kaart. Dezelfde speler mag niet tweemaal op rij een kaart afleggen. Als je een foute kaart aflegt, moet je deze terugnemen. Degene die jou heeft betrapt, mag zelf een willekeurige kaart afleggen. Degene die als eerste zijn kaarten heeft afgelegd, ontvangt een succesfiche. Degene die dan de meeste kaarten in zijn hand heeft, krijgt een troostfiche. Zo’n troostfiche kun je gebruiken om één kaart te dumpen of twee kaarten te ruilen. Het spel is afgelopen als het negende succesfiche is gepakt. De op de achterzijde van de succes- en troostfiches afgebeelde zwaarden zijn de winstpunten.

release: aug 2004

Kind en Terrah zijn twee nieuwe volkensets voor Blue Moon. De karakters van de Khind zijn individueel relatief zwak. Ze vechten echter vaak samen in groepen, waardoor ze per saldo voldoende kracht en speciale trucs naar het slagveld meebrengen. De Terrah beschikken over sterke karakters, die de kracht van de aarde gebruiken. Sommige Terrah kunnen aardbevingen en zware stormen oproepen.

release: juli 2004

Een bordspel voor 2-4 spelers. Het spelbord bevat zeskantige velden. De 120 speelstukken hebben de vorm van twee verbonden zeskantige velden. Op elke helft vind je een gekleurd symbool, per saldo twee gelijke of twee verschillende. Deze speelstukken worden blind uit een zak getrokken. Iedere speler heeft een houder waarop hij de speelstukken onzichtbaar voor de anderen bewaart. Je begint het spel met zes speelstukken. Je verdient punten door de speelstukken zo op het bord te plaatsen, dat de symbolen grenzen aan gelijksoortige symbolen. Deze punten registreer je op jouw eigen scorebord, dat scoresporen voor de verschillende symbolen bevat. Als je de maximale score (18) in een soort bereikt, mag je een extra speelstuk aanleggen. Aan het einde van jouw beurt vul je jouw voorraad aan tot zes speelstukken. Het spel eindigt zodra je geen nieuwe speelstukken kunt aanleggen. Dan bepaalt iedere speler in welke symboolsoort hij de minste punten heeft verzameld. De in deze soort verzamelde punten leveren winstpunten op. Conform Eufraat & Tigris spelen jouw andere soorten dus geen rol. Het spel bevat verder een solitaire variant en een variant voor teams.

release: juni 2004

release: feb 2004

Dit spel voor twee spelers speelt zich af op de fantasievolle wereld Blue Moon, waar drie goddelijke draken een heilig kristal bewaken en wachten tot een van de twee troonpretendenten als winnaar uit de strijd komt. Iedere speler kiest een set kaarten van een volk. Het basisspel bevat twee volken ("Vulca" en "Hoax"), in uitbreidingssets worden zes nieuwe volken geïntroduceerd. De eerste uitbreidingen "Mimix" en "Flit" verschijnen samen met het basisspel, de laatste vier volken verschijnen in het najaar van 2004 c.q. begin 2005. Elke set volkkaarten heeft een aanvoerder, diverse karakters met speciale vaardigheden en actiekaarten waarmee je de uitgespeelde karakters kunt versterken. Het basisspel bevat verder drie draken en het spelbord. Het spelbord toont de ruines van "Blue Moon City". Het dient hoofdzakelijk als aanlegplaats voor speelkaarten. Op het midden van het bord staan de drie draken, die je door het winnen van duels naar jouw kant wilt halen.

Het spel bestaat uit opeenvolgende duels. Je begint het spel met zes kaarten. De startspeler begint het eerste duel. De uitkomst van een duel wordt door de elementen vuur of aarde bepaald. Elke kaart heeft een vuur- en een aardewaarde. De actieve speler bepaalt welk element in het actuele duel wordt gebruikt (dit kan later in het duel veranderen als iemand een "mutant" speelt). Elk duel bestaat uit een aantal opeenvolgende beurten. In jouw beurt mag je een leiderschapskaart spelen (levert een speciale bonus op) en moet je vervolgens een karakterkaart spelen, die je daarna nog kunt versterken met een actiekaart ("booster" of "support"). Een "boosterkaart" blijft actief totdat je een volgende "booster" speelt. Een "supportkaart" blijft het gehele duel actief. Ten slotte tel je de waarde van jouw actieve kaarten op, noem je de gevechtskracht en vul je jouw hand aan tot zes kaarten. Dan moet de tegenstander met zijn kaarten proberen jouw gevechtskracht minimaal te evenaren. Als hij jouw gevechtskracht niet kan evenaren, moet hij zich terugtrekken. Een duel eindigt zodra een speler zich terugtrekt. De winnaar van een duel trekt een aantal draken naar zijn kant. Vervolgens leggen beide spelers de uitgespeelde kaarten op hun aflegstapels, waarna de verliezer het volgende duel begint. Het is tijdens een duel de bedoeling dat je, naast de inzet van brute kracht, de tegenstander verrast met de speciale eigenschappen van jouw kaarten. Het spel is afgelopen zodra een speler alle kaarten heeft uitgespeeld of afgelegd. Dan bepaalt de controle over de draken wie het spel heeft gewonnen.

release: dec 2003

Een speciale kersteditie van het "spel met de bel". Speelkaarten met voorwerpen (van het soort goedkope "clip art") worden geschud en onder de spelers verdeeld. De hotelbel wordt midden op tafel geplaatst. Iedere speler heeft zijn eigen gedekte stapel kaarten. Als je aan de beurt bent, trek je een eigen kaart en leg je die open op je eigen aflegstapel. Zodra er vijf gelijke voorwerpen open liggen, is het zaak zo snel mogelijk op de bel te rammen. Lukt je dit als eerste, krijg je alle openliggende kaarten. Het is uiteindelijk de bedoeling alle kaarten te verzamelen. De winnaar is degene die dit lukt (of de meeste kaarten heeft als er nog maar twee spelers resteren).

release: nov 2003

Carcassonne: De Burcht is een legspel voor twee spelers. Het speelveld wordt omringd door een raamwerk met een kasteelmuur. In jouw beurt moet je een tegel passend aanleggen, mag je een speelfiguur op deze tegel plaatsen en scoor je punten als je een weg, huis of toren voltooit. Deze punten worden bijgehouden op de kasteelmuur. Als je daar precies op een hoekveld eindigt, ontvang je het daar liggende bonusfiche. Deze fiches kunnen een extra beurt opleveren of dubbele punten bij de voltooiing van een toren, maar spelen vooral een belangrijke rol bij de eindtelling. Aan het einde van het spel verdien je extra punten als jij tijdens het spel het grootste huis hebt gebouwd, krijg je punten voor de binnenplaatsen (3 per aanwezige markt) en kunnen bepaalde bonusfiches veel extra punten opleveren. Het basisidee wijkt nauwelijks af van het originele Carcassonne, maar het grote belang van de bonusfiches en het grootste huis voegen wel degelijk een extra “laag” toe.

release: okt 2003

Dit bordspel is een Catan-variant die zich afspeelt op vijf continenten. Alles begint in Afrika, waar de nomadenstammen van de spelers beginnen aan hun trektocht over de wereld. Uit de aangrenzende gebieden halen de stammen hun grondstoffen: vuursteen, been, vlees of huiden. Met deze grondstoffen kun je met je nomaden nieuwe continenten bereiken. Daarnaast kun je nomaden ook ontwikkelen in een viertal categorieën, waardoor je ze bijvoorbeeld sneller kunt bewegen of waardoor je Neanderthalers en roofdieren (de "rovers") kunt verplaatsen. Als je bepaalde barrières in de ontwikkeling overwint, kun je zelfs Amerika en Australië bereiken. Je verdient winstpunten met je stammen en met sommige gebeurtenisfiches. De grootste riddermacht en langste handelsweg zijn hier vervangen door bonuspunten voor het verzamelen van gebeurtenisfiches en verspreiding over verschillende continenten.

release: okt 2003

Carcassonne: Koning & Verkenner is een kleine uitbreiding met 7 nieuwe tegels voor Carcassonne en 5 nieuwe tegels voor Jagers & Verzamelaars. De eerstgenoemde tegels bestaan uit 5 aparte stadstegels, een koning (bonuspunten voor de speler die de grootste stad heeft voltooid) en de roofridder (bonuspunten voor de speler die de langste weg heeft voltooid). De J&V tegels worden onder de spelers verdeeld en bieden extra mogelijkheden (bijv. voortijdig een figuur terugnemen of het recht om een getrokken tegel te weigeren). Deze uitbreiding werd tijdens het Spellenspektakel uitgedeeld. Medio december wordt een eenmalige oplage via de spellenwinkels verspreid.

release: okt 2003

De Bruggen van Shangrila is een bordspel voor 3-4 spelers. Het spelbord toont een berglandschap met 13 dorpen, die door wegen met elkaar zijn verbonden. Op elke weg vind je een brug over een diepe kloof. Elk dorp bevat zeven verschillende symboolvelden, waarop de spelers hun speelstukken plaatsen. Iedere speler beschikt over zes speelstukken van elk symbool. Het is de bedoeling om aan het einde van het spel zoveel mogelijk speelstukken op de juiste symboolvelden te bezitten. Aan het begin zet iedere speler zeven eigen speelstukken in de dorpen, de zogenaamde meesters. In de loop van het spel worden nieuwe meesters ingezet of leerlingen opgeleid. Zodra de opleiding van een leerling is voltooid, beweegt hij via een brug naar een naburig dorp, waar hij een vrij symboolveld inneemt of een andere meester van een bezet veld verjaagt.

Wie aan de beurt is, heeft drie verschillende actiemogelijkheden. In een dorp waar zich reeds een andere eigen meester bevindt, mag je een meesterfiche uit jouw voorraad op een vrij symboolveld plaatsen. Je mag ook twee meesterfiches uit jouw voorraad op twee eigen meesterfiches in een of twee dorpen leggen. De bovenliggende fiches zijn dan leerlingen. De symbolen van leerling en meester moeten gelijk zijn. Ten slotte mag je leerlingen uit een dorp naar keuze naar een naburig dorp verplaatsen. In het dorp van vertrek moet minimaal één eigen leerling aanwezig zijn. Vervolgens worden alle aanwezige leerlingen - ook die van medespelers - naar een aangrenzend dorp verplaatst. Als het dorp van vertrek sterker is (bevat meer leerlingen en meesters) dan het nieuwe dorp, verdringen de leerlingen in het nieuwe dorp de meesters van de desbetreffende symboolvelden. Als het dorp van vertrek zwakker is, kunnen de leerlingen alleen vrije symboolvelden innemen.

Na een verhuizing van leerlingen wordt de brug tussen de twee dorpen verwijderd. Tussen deze twee dorpen kunnen dus nooit meer speelstukken worden verplaatst. Zodra de laatste brug van een dorp is verwijderd, wordt hier een "steen der wijzen" geplaatst. In dit dorp kan dan geen enkele actie meer worden uitgevoerd. Het spel is afgelopen zodra de laatste van de 11 "stenen der wijzen" is geplaatst. De winnaar is de speler met het grootste aantal meesterfiches op het spelbord. Leerlingen leveren geen winstpunten op.

release: okt 2003

Het "In de ban van de Ring Trivia spel" is een quizspel voor 2 tot 4 spelers of teams. De spelers testen hun kennis van Midden-aarde. Het spel bevat meer dan 1000 meerkeuzevragen als: "Hoe noemden de hobbits hun gekozen leider?" of "Wat deden bergtrollen met hun vijanden?" De veelal pittige vragen zijn gebaseerd op de boeken van Tolkien en samengesteld door een team van Tolkienkenners.

release: okt 2003

Een 2-persoonsspel dat zich afspeelt in Midden-aarde. Het spel richt zich op het duel tussen Gandalf en de Balrog. De speelkaarten bevatten aan de zijkanten vier velden. De velden zijn soms gevuld met symbolen van Gandalf of de Balrog, soms zijn ze leeg. De spelers spelen om de beurt een kaart uit. Dan worden de tegenover elkaar liggende velden vergeleken. Als beide velden leeg zijn of een symbool bevatten, gebeurt er niets. Als één van beide velden een symbool bevat, wordt de tegenstander met het lege veld getroffen. Elke treffer kost je een energiepunt. Een ronde eindigt als iedere speler zes kaarten heeft gespeeld of een speler te veel energie heeft verloren. De winnaar van de ronde mag zijn pion op de brug van Moria 1-3 velden verplaatsen. In de eerste drie rondes speel je steeds met 9 kaarten, waarvan er minstens 3 ongebruikt blijven. Van de ongebruikte kaarten mag je er 9 in de vierde finaleronde inzetten. Als jouw speelfiguur na de finale hoger op de brug staat, heb je gewonnen.

release: okt 2003

Een vlot en toegankelijk kaartspel voor 3-5 spelers, waarbij je probeert zo mogelijk veel kaarten in maximaal drie kleuren te verzamelen (pluspunten). Als je met meer kleuren wordt opgezadeld, leveren de overtollige kleuren je minpunten op. Tijdens een speelbeurt mag je één kaart van de stapel trekken, die je vervolgens bij één van de aflegvelden legt. Op elk aflegveld is ruimte voor maximaal drie kaarten. In plaats van trekken, mag je ook alle kaarten van één aflegveld nemen en voor de rest van het rondje passen. Het is uiteraard de bedoeling om de verzameling van je medespelers te voorzien van ongewenste kleuren. Meer informatie: recensies.

release: okt 2003

Foodie (Duitse titel King Lui) is een kaartspel voor 3-5 spelers. De onderdanen van de koning zijn uitgenodigd aan zijn eettafel. Dit is een grote eer, maar je moet wel oppassen dat je de koning niet beledigt door meer dan hem te eten. Het feestmaal bestaat uit zeven gerechten, die in de kaartstapel elk vijftien keer voorkomen. In de stapel vind je ook vijf kaarten met het huisdraakje van de koning. Elke ronde wordt een aantal kaarten omgedraaid, die per lekkernij worden gesorteerd. Om de beurt nemen de spelers alle open kaarten van één soort of één kaart van de gedekte stapel. De resterende open kaarten zijn voor de koning. Als alle kaarten zijn verdeeld, eindigt het spel. Per soort lekkernij wordt afgerekend. Heb je meer kaarten dan de koning, zijn ze niets waard. Heb je evenveel of minder kaarten, dan krijg je voor elke lekkernijkaart net zoveel punten als de koning van deze kaart bezit. Als je tijdens de verzamelfase het draakje hebt gekozen, mag je twee kaarten van de koning uit het spel verwijderen. Hiermee kun je de collectie van een medespeler in één klap waardeloos maken.
Meer informatie: recensies.

release: okt 2003

Een spelronde van de oude dynastie bestaat uit vijf stappen. In de eerste stap bepaalt het lot een aantal gebieden, één per speler. In de tweede stap worden de gebieden geveild. Daartoe zet je een speelstuk op de veilingkaart. Als je wordt overboden, moet je op een ander gebied bieden. Dit gaat door tot alle spelers op een verschillend gebied hebben geboden. In de derde stap kopen de spelers machtkaarten, stenen en boeren. Hoe meer je er koopt, hoe duurder ze worden. Boeren en stenen plaats je in jouw gebieden. De boeren zorgen voor opbrengsten, met drie stenen bouw je een piramide. De machtkaarten neem je in de hand. Met deze kaarten kun je het spelverloop beïnvloeden, bijv. door manipulatie van het offer uit de volgende stap of door verhoging van de oogst in de vijfde stap. In de vierde stap offeren de spelers geld aan de goden. Wie het meeste biedt, krijgt een bonus in de vorm van een mix van drie kaarten, boeren of stenen. In de vijfde stap wordt geoogst. Als de spelers in de vorige fase veel hebben geofferd, levert de oogst meer geld op. Na drie complete rondes eindigt de oude dynastie met een puntentelling. Per piramide krijg je dan één punt. Er zijn vijf bonuspunten voor de gebieden met de meeste piramides aan de linker en de rechter oever van de Nijl. Je krijgt ook bonuspunten voor spreiding van piramides, voor gebieden met tempels en voor sommige machtkaarten. Vervolgens worden, met uitzondering van de piramides, alle speelstukken van het bord verwijderd en begint de nieuwe dynastie. Ook nu worden in drie rondes gebieden geveild, waarbij de aanwezige piramides uiteraard de aantrekkelijkheid verhogen. De nieuwe dynastie eindigt met eenzelfde puntentelling. Ten slotte krijg je bonuspunten voor je resterende geldvoorraad.

Eerste indruk: Amon-Ra is eindelijk weer een "grote" Knizia, een schitterend bordspel waarin geldmanagement de hoofdrol speelt. Dit geld heb je nodig om te bouwen en je medespelers af te troeven in de veilingen en bij het offer. Daarnaast is het van groot belang om veel machtkaarten te kopen. De hiermee te verdienen bonuspunten bepalen vaak wie het spel wint (de geluksfactor in dit spel). Thema, vormgeving en spelverloop sluiten aardig op elkaar aan. Een aanrader voor liefhebbers van het betere gezelschapsspel.

release: okt 2003

De Weerwolven van Wakkerdam is een bijzonder spel voor 8 - 18 spelers (!). Het spelmateriaal bestaat uit 24 kaarten en de regels. Er is één spelleider nodig, die zelf niet meespeelt. De spelleider geeft iedere speler een speelkaart. Deze kaart bepaalt de rol van die speler. Er zijn verschillende soorten rollen: bange dorpsbewoners, een ziener, een heks enzovoort. Sommige rollen hebben speciale vaardigheden. Na de rolverdeling wordt het nacht en sluiten de spelers hun ogen. De spelleider roept één voor één de verschillende rollen aan. Deze spelers openen hun ogen, voeren hun acties uit of ontvangen informatie. Bij zonsopgang ontwaakt het dorp en blijkt dat de weerwolven nieuwe slachtoffers hebben gemaakt. Vervolgens wordt er gediscussieerd en beschuldigen de spelers iemand waarvan zij vermoeden dat hij een weerwolf is. Deze speler onthult zijn identiteit en verlaat het spel. Het spel eindigt als alle weerwolven zijn geëlimineerd c.q. alle dorpsbewoners zijn verorberd.

release: aug 2003

Iedere speler kiest een dierengeluid en laat het goed horen. Dan draait men om beurten een dierenkaart om. Zodra twee dezelfde dieren op tafel liggen, moeten die spelers elkaars dierengeluid maken. Weet je dan nog welk geluid je moet maken? Er zijn ook nog een paar speciale kaarten, die nog meer verwarring aan het spel toevoegen. Party Animals is vooral bedoeld voor kinderen, maar zal volwassenen in een jolige bui ongetwijfeld ook enig speelplezier bezorgen. Dit spel is in Australië bekend onder de naam Snorta.

release: juli 2003

In de tweede week van juli is De Kinderen van Catan verschenen. Dit is een vlot bouwspel voor jonge kinderen. Op het midden van het bord bouwen de spelers een dorp vol houten gebouwen. Rond het dorp rijden karren, waarin de benodigde grondstoffen worden verzameld. Een hinderlijk rovertje steelt af en toe grondstoffen.