|
| Wie
verhext! |
Auteur:
Pelikan |
release: maart 2008
|
|
Een
kaartspel voor 3-5 spelers. Alle spelers hebben een identieke set van 11 karakterkaarten. Deze karakters zijn de hulpjes van de heks. Elk hebben ze een eigenschap, die nodig kan zijn om uiteindelijk aan ketels met toverdrank te komen. Iedere speler neemt vijf kaarten op de hand. De startspeler
een kaart open voor zich neer en noemt de naam van het karakter. Heeft de volgende speler dezelfde kaart, dan moet hij deze uitspelen. Hij heeft nu de keuze: hij kan vredelievend voor een
troostprijs gaan, of hij neemt het karakter over. In het eerste geval
blijft de kaart voor de vorige speler openliggen en mag de huidige speler
een wat slappere eigenschap meteen gebruiken. In het andere geval moet de vorige speler zijn kaart dichtleggen en blijft de kaart voor de huidige speler openliggen. Zo komt elke speler aan de beurt. Uiteraard mag alleen die speler de eigenschap gebruiken, die aan het einde van de beurt de kaart open voor zich heeft liggen. Heb je de gespeelde kaart in je handen en ben je als laatste aan de beurt, dan kun je dus zonder angst zeggen dat jij de echte bent en de kaart voor je openleggen.
De winnaar met het echte karakter speelt een volgende kaart uit. De ronde gaat door tot alle spelers door hun kaarten heen zijn. Aan het einde zullen sommige spelers al uitgespeeld zijn, en wordt het dus makkelijker in te schatten of jouw karakter standvastig is. Iedereen kiest opnieuw vijf kaarten en de volgende ronde wordt gespeeld.
Je verdient punten door het brouwen of kopen van drankjes. In het midden liggen
open doelkaarten. Voor elk van deze doelkaarten is er een heksenhulpje,
waarmee deze kaart gebrouwen of gekocht mag worden. Daartoe moet je dan wel weer de nodige middelen hebben. Dus zijn er weer andere hulpjes die zorgen voor de grondstoffen,
of die mogen bedelen (=stelen) bij rijke medespelers. (tekst: Niek)
|
|
| Im
Jahr des Drachen |
Auteur:
Feld |
release: okt 2007
|
|
Een
bordspel voor 2-5 spelers. Im Jahr des Drachen speelt zich weliswaar af in China, maar had zonder moeite een ander thema kunnen krijgen. Het speelbord bevat een rij met 12 gebeurtenisfiches, die de spelers in de 12 speelrondes tegenkomen. De eerste twee doen niets, de andere fiches hebben positieve of negatieve gevolgen. Tijdens het spel proberen de spelers zich zo goed mogelijk hierop voor te bereiden, zonder het hoofddoel te vergeten, het behalen van zoveel mogelijk winstpunten. Op het bord worden elke ronde groepen actiekaarten neergelegd, per speler één groep. Conform de stand op het speelvolgordespoor kiest iedere speler een groep en voert daar één van de acties uit. Als je een door een medespeler gekozen groep kiest, kost dit je geld. Sommige acties leveren je grondstoffen op, anderen beschermen je tegen later ongerief, leveren winstpunten op of beïnvloeden de speelvolgorde. De opbrengst wordt vaak versterkt door de in jouw paleizen woonachtige personen. Je begint het spel met twee bewoners, je krijgt er elke ronde eentje bij. Die moet je overigens wel kunnen huisvesten, waardoor je gedwongen wordt om jouw paleizen
uit te breiden. Tegen het einde van de ronde wordt de gebeurtenis afgewikkeld. Dan moeten de spelers bijv. belasting betalen, overlijden enkele bewoners aan een ziekte (tenzij je ze hebt beschermd met genezers), of krijg je extra winstpunten als je de meeste vuurpijlfiches bezit.
Als je niet kunt betalen, kost dit je bewoners. Na de gebeurtenis krijg je winstpunten voor je paleizen, hofdames en privileges. Aan het einde van de rit volgt een eindtelling, waarbij de monniken een leuke bonus kunnen opleveren.
Eerste indruk: dit nieuwe spel van Stefan Feld is mij
veel beter bevallen dan de voorganger Notre Dame. Het gestoei met de speelvolgorde
en het anticiperen op ellende en voordeeltjes op de middellange termijn geven dit spel flair.
Im Jahr des Drachen is een lekkernij voor veelspelers.
|
|
| Notre
Dame |
Auteur:
Feld |
release: feb 2007
|
|
Een
bordspel voor 2-5 spelers. De spelers zijn rijke burgers in het Parijs van de 15e eeuw. Ze proberen in hun eigen wijken het meeste aanzien te vergaren. Het speelbord bestaat uit een aantal wijken, die in het midden bij de Notre Dame kathedraal met elkaar zijn verbonden. Iedere speler speelt in principe op zijn eigen wijk, die bestaat uit een aantal sectoren met huizen. Iedere speler beschikt over een set met 9 actiekaarten. Aan het begin schud je jouw set en trek je 3 kaarten. Je houdt er 1 en geeft de andere 2 aan jouw linkerbuurman. Jouw rechterbuurman geeft jou 2 kaarten, waarvan je er 1 naar links doorgeeft. Vervolgens voert iedereen in volgorde een actiekaart uit. Daarna voert iedereen een tweede actiekaart uit, waarna de derde kaart
ongebruikt wordt afgelegd. Met acties plaats je bijv. blokjes op de huizen in jouw wijk. Dit levert je bepaalde voordelen op: geld, winstpunten, extra blokjes of bescherming tegen ratten. Met de postkoets kun je rondreizen en ook bij jouw medespelers bepaalde fiches verzamelen, die winstpunten en/of andere voordeeltjes opleveren. Nadat de actiekaarten zijn uitgevoerd,
kan iedere speler een van de drie openliggende personen omkopen. Dit kost je 1 munt, maar levert je wel een speciale actie op. Aan het einde van een ronde worden de wijken belaagd door ratten. Je kunt ze
o.a. bestrijden met blokjes in bepaalde sectoren (zoals het
hospitaal). Als je de ratten teveel ruimte geeft, kost de rattenplaag je
elke ronde 1 blokje en 2 winstpunten. Na 9 rondes is het spel voorbij en wint degene met de meeste punten.
|
|
| Augsburg
1520 |
Auteur:
Hartwig |
release: mei 2006
|
|
Een
biedspel voor 2-5 spelers.
Het spel draait om Jakob Fugger, de rijkste man van zijn
tijd (en inmiddels ook een regelmatige gast in spellenland). De spelers kruipen in de huid van deze koopman en lenen geld aan vorsten en
andere edelen. Aangezien deze edelen het geld meestal niet terug kunnen betalen, levert dit de spelers allerlei privileges op, waaronder handelsrechten en ambtelijke functies.
De privileges zijn afgebeeld op speelkaarten en bestaan uit drie gedeeltes. Als je in een veiling zo'n privilege bemachtigt, mag je twee van de drie privileges kiezen en
uitvoeren. Een ronde begint met vijf veilingen. Bij de eerste vier
moet je bieden met schuldbrieven in de juiste kleuren (aangevuld met
jokers), bij de vijfde veiling zijn alle kleuren toegestaan. Je wint
een veiling als je de meeste gedekte kaarten biedt. Bij een gelijk
aantal bepaalt de hoogste individuele kaart de winnaar. De winnaar
kiest een privilegekaart en levert zijn kaarten in. De verliezers
houden hun kaarten en krijgen zelf een bescheiden financiële
compensatie. Dankzij de privileges ontwikkelen de spelers zich in drie categorieën: geld,
winstpunten en schuldbrieven. Dit geef je op jouw eigen speelbord
aan met ontwikkelingsfiches. De beste fiches zijn schaars en kunnen
door medespelers worden afgepakt. Aan het einde van een ronde krijg je
geld, winstpunten en nieuwe schuldbrieven op basis van de stand van zaken in deze
categorieën. Als je de nieuwe schuldbrieven wilt houden, moet je ze
wel eerst betalen. Het scorespoor bevat twee hindernissen, die je pas kunt nemen als je
een kerk resp. kathedraal hebt gebouwd. Een "vervelend" nivellerend effect voor de koplopers: deze gebouwen worden goedkoper naarmate meer spelers ze hebben gebouwd.
Na het vereiste aantal speelronden wint degene met de meeste punten.
Da's in het algemeen een speler die zijn schaarse grondstoffen met
beleid heeft ingezet (al kan een beetje geluk bij het trekken van
schuldbrieven geen kwaad). Een toegankelijk biedspel, met voldoende
pit en een korte speelduur.
|
|
| Um Ru(h)m und Ehre
|
Auteur:
Feld |
release: maart 2006
|
|
Een
bordspel voor 2-5 spelers. Het speelbord bestaat uit losse tegels en toont allerlei straatjes en actievelden in een piratenstad. De spelers bewegen een piratenkapitein naar deze actievelden. Hiertoe vorm je een spoor van eigen piraatjes tussen de huidige positie van de kapitein en de gewenste positie. De actievelden hebben allerlei effecten. Soms krijg je geld (extra acties), een vaatje rum (een bonus bij het dobbelen) of fiches, waarmee je winstpunten kunt verdienen of speciale acties kunt
uitvoeren (lees: een potje dobbelen kunt activeren). Door het bewegen van de kapitein slinkt jouw voorraad piraten. Aan het einde van de dag probeer je jouw piraten in een gunstige uitgangspositie
op een naburig schip te krijgen. Ook daar zijn winstpunten te
verdienen, maar daarvoor moeten de aanwezige spelers wel eerst een
dobbelorgie doorstaan. Eerste indruk: een leuk en luchtig
familiespel met een toefje tactiek, maar waarbij vooral het
dobbelgeluk de hoofdrol speelt. |
|
| Palazzo |
Auteur: Knizia |
release: mei
2005
|
|
Een
veiling- en bouwspel voor 2-4 spelers. De spelers kruipen in de huid van bouwmeesters en proberen elkaar met de mooiste paleizen af te troeven.
De spelers bouwen meerdere paleizen, waarvoor ze etages en geld nodig hebben. De actieve speler heeft de keuze uit drie acties: geld nemen,
etages veilen c.q. kopen of met etages schuiven. Er zijn verschillende geldsoorten. Bij een transactie mag je
in principe maar één geldsoort (met jokers) gebruiken. Bij een veiling bepaalt de figuur van de bouwopzichter welke
etages worden aangeboden. Aan het einde van het spel leveren paleizen met drie of meer etages pluspunten op en krijg je een bonus als een paleis uit
één soort bouwmateriaal is opgebouwd. Losse etages leveren een strafpunt op. Eerste
indruk: een "licht" tussendoortje voor de familiespeler
(c.q. fans van Alhambra). |
|
| Louis
XIV |
Auteur: Dorn |
release: feb 2005
|
|
Dit spel voor
2-4 spelers draait om macht en invloed aan het hof van Louis XIV. Het speelveld bestaat uit losse tegels met afbeeldingen van hovelingen. Door het uitspelen van
invloedkaarten en het plaatsen van invloedstenen proberen de spelers de voordelen te bemachtigen, die de verschillende hovelingen aan het einde van elke ronde opleveren. De hovelingen stellen verschillende eisen. Bij de ene
levert alleen de eerste plek de bonus op, bij een ander moet je minstens
het afgebeelde aantal stenen plaatsen, bij de derde soort krijg je
de bonus gratis als je er de meeste stenen hebt geplaatst. Als jij de gunst van een hoveling hebt gewonnen, belanden jouw
invloedstenen meestal in de algemene voorraad. Dan kost het je enige moeite om jouw voorraad
stenen weer op peil te brengen. Als je de gunst hebt gewonnen, ontvang je
bijvoorbeeld fiches waarmee je opdrachtkaartjes kunt voltooien. Een voltooide opdracht levert leuke extraatjes op, zoals extra fiches, een extra
invloedkaart of een intrigekaart, waarmee invloedfiches kunt manipuleren. Tijdens het spel verzamel je
ook nog schilden, die net als voltooide opdrachten winstpunten
opleveren. Eerste indruk: een kostelijk meerderhedenspel met een
hoge pestfactor. Alea heeft voor 90% een toppertje afgeleverd,
alleen de eindtelling met de schilden heeft een irritant
gelukselement.
|
|
| Fifth
Avenue |
Auteur:
Manz |
release: april 2004
|
|
|
Een bouw- en veilingspel voor 2-4
spelers. In het New York van de jaren 30 schieten de gebouwen als
paddestoelen uit de grond. De spelers strijden om het bezit van de
interessante gebouwen in de winkelstraten van New York. Een spelbeurt bestaat uit drie fasen, die elk een bepaalde combinatie van acties toestaan. Met deze acties kun je bijv.
een winkel in een van de wijken plaatsen, een telling activeren of geldkaarten
pakken. Twee speelfiguren bewegen tijdens het spel door de wijken en bepalen waar je een puntentelling kunt activeren. Bij een telling leveren
alle gebouwen in een wijk winstpunten op. Met name als er meerdere verschillende winkels
naast jouw gebouwen staan, verdien je veel punten. Je kunt tijdens
het spel ook punten verdienen zodra een bepaalde hoeveelheid winkels
op het bord is geplaatst. Dan krijg je punten als je in het vereiste
aantal wijken gebouwen bezit. Als een speelfiguur vanaf Central Park
wordt teruggeplaatst naar de startpositie, worden in de door dit
figuur bezochte wijken (en in Central Park) nieuwe bouwplaatsen geveild. Je moet
dan met de juiste geldsoort betalen. Er zijn verschillende soorten speelgeld: vijf kleuren voor de vijf bouwplaatsen in de verschillende wijken en neutraal speelgeld. Het speelgeld heeft een waarde van 4-6. De samenstelling van een bod bepaalt hoeveel gebouwen er worden gebouwd (als er uitsluitend met de waarde “4” is geboden,
mag je maar liefst drie gebouwen gebouwd).
Als er bouwplaatsen in een volle wijk worden geveild, kan dit een
bouwverbod opleveren. Door een bouwverbod wordt een wijk
geneutraliseerd. Een tweede bouwverbod luidt het einde van het
spel in. Het spel eindigt ook zodra de voorraad beschikbare winkels
is uitgeput. Dan volgt een eindtelling, waarbij jouw gebouwen in de
wijken en in Central Park winstpunten kunnen opleveren.
|
|
| San
Juan |
Auteur: Seyfarth |
release: jan
2004
|
|
|
Dit kaartspel is gebaseerd op het spelsysteem van het populaire bordspel Puerto Rico. De speelkaarten zijn multifunctioneel. Je gebruikt ze als gebouwen, goederen of
geld. De burgermeester is verdwenen, dit spel bevat geen kolonisten. Ook de kapitein is werkeloos, omdat de goederen uitsluitend worden verkocht.
Iedere speler start het spel met een indigoververij en vier kaarten. Vervolgens kiest men
elke beurt een rol met het bijbehorende privilege. De goudzoeker levert een extra kaart op. De bouwmeester activeert een bouwfase. Dan mag iedereen een gebouw uitspelen, tegen betaling van het vereiste aantal
kaarten uit je hand. Uiteraard betaalt de actieve speler één kaart minder.
Het spel bevat vijf soorten productiegebouwen en een grote
hoeveelheid paarse gebouwen. De meeste paarse gebouwen bieden je
tijdens het spel interessante extra mogelijkheden. De opzichter zorgt voor productie. Dan laat iedere speler één van zijn uitgespeelde
productie gebouwen een handelsgoed produceren (indigo, suiker, tabak, koffie en
zilver). De actieve speler mag een tweede productiegebouw een goed
laten produceren.
Een geproduceerd goed bewaar je in de vorm van een omgedraaide kaart bij het
desbetreffende gebouw. Elk productiegebouw kan maar één goed
bewaren. Via de handelaar worden deze goederen verkocht. Dan mag iedere speler één goed
verkopen, de handelaar twee. De waardes van de goederensoorten
worden pas bekend als iemand de handelaar heeft gekozen. Pas dan
wordt het actuele handelshuis omgedraaid. De laatste rol is de
raadsheer. Hiermee mag de actieve speler vijf kaarten trekken,
waarvan hij er één mag uitkiezen. De overige spelers mogen uit
twee kaarten kiezen. Het spel eindigt na de bouwfase waarin een speler zijn twaalfde gebouw heeft uitgespeeld. Dan krijg je winstpunten voor jouw gebouwen. Met sommige
grote gebouwen kun je dan nog veel bonuspunten verdienen.
|
|
| Eiszeit |
Auteurs:
Moon & Weissblum |
release: april 2003
|
|
Een
bordspel voor 3-5 spelers. Het spel speelt zich af in de ijstijd, waarin de wereld in 12
gebieden is verdeeld. De spelers verdienen winstpunten door
speelstukken (jagers) in de gebieden te plaatsen. De actiemogelijkheden worden
daarbij gestuurd door twee soorten actiekaarten. Acties die je zelf uitvoert, kosten je geld. Acties die je medespelers
laat uitvoeren, leveren jou geld op. Het einde van een spelronde wordt geactiveerd zodra de geldvoorraad is verbruikt.
Dan wordt eerst gecontroleerd of alle jagers in een gebied kunnen
overleven. Een gebied kan standaard drie jagers voeden. Dit aantal
wordt verhoogd met de aanwezige mammoets en de tot dan toe onbekende
waarde van een of meer vuurfiche(s). Als er te veel jagers staan, moeten de zwakke broeders
ophoepelen (tenzij ze de concurrentie van zich af weten te meppen
met een knots).
Vervolgens verdienen de spelers winstpunten met hun overlevende
jagers. Een gebied waar alleen jagers staan, levert 1 punt per jager
op. Een gebied met mammoets kan tot 3 punten per jager opleveren. Aan
het einde van de spelronde mag de speler met de minste punten een van de
gebieden met een ijslaag bedekken. Hier worden alle speelstukken verwijderd en
dit gebied doet verder niet meer mee. Deze "resetknop"
geeft een pittige invulling aan het begrip "nieuwe ronde,
nieuwe kansen". Na vier spelrondes is het spel afgelopen en
wint degene met de meeste punten.
Eerste indruk: Eiszeit is een aardig meerderhedenspel, waarin een paar
leuke ideeën zijn verwerkt en je elkaar flink kunt pesten. De speelduur is aan de lange kant
(90-120 minuten). Helaas biedt het spel met name met vijf spelers onvoldoende
strategische controle om de interesse gedurende deze tijdspanne
volledig op peil te houden. Met drie spelers gaat het sneller, heb
je meer controle en wordt het spel een stuk leuker. |
|
| Edel,
Stein & Reich |
Auteur: Staupe |
release: feb 2003
|
|
Een
bewerking van Basari, het onderhandelingsspel dat in 1998 de Auswahlliste
haalde. In het origineel lopen speelfiguren rond over een markt vol
kraampjes. Door het gedekt uitspelen van actiefiches bepalen de
spelers wat ze deze beurt willen doen. Als drie of meer spelers
dezelfde actie kiezen, gebeurt er niets. Als twee spelers dezelfde
actie kiezen, wordt er onderhandeld. Hierbij bied je met edelstenen.
Je hebt reeds een startkapitaal van 12 edelstenen. De rest probeer
je met acties of onderhandelingen te verkrijgen. Bij de
puntentellingen krijg je onder meer winstpunten als je de meeste edelstenen van
een kleur bezit. De versie van Alea bevat geen spelbord, is geschikt
voor 3-5 spelers en bevat allerlei actiekaartjes. Verder hoef je
niet te dobbelen voor beweging. Per saldo wordt de geluksfactor
verlaagd en is meer interactie toegevoegd. Een verbeterde versie van
een leuk spel!
|
|
| Puerto
Rico |
Auteur: Seyfarth |
release: voorjaar
2002
|
|
Een strategisch bordspel voor 3 - 5 spelers. Op het gelijknamige
Caribische eiland worden plantages aangelegd. De daar verbouwde producten worden naar Europa
vervoerd. Tegelijkertijd worden in de langzaam opbloeiende stad verschillende gebouwen gesticht en
in gebruik genomen. Iedere
speler heeft zijn eigen spelbord met 12 land- en stadsvelden. Op de
landvelden ontstaan maïs-, indigo-, suiker-, koffie- of
tabaksplantages - maar ook steengroeven die de kosten van gebouwen
in de stad verminderen. Op deze stadsvelden plaatsen de spelers
bijvoorbeeld koffiebranderijen of molens, waar de opbrengsten van de
plantages verder worden verwerkt. Andere gebouwen als pakhuis,
hospitaal of universiteit leveren speciale voordelen op, waaronder
winstpunten. Puerto Rico duurt ongeveer 15 speelrondes. Elke ronde
kiezen de spelers één van de zeven rollen en starten daarmee een
actiefase. De kolonist maakt de bouw van plantages mogelijk; de
bouwmeester start allerlei bouwprojecten; de burgermeester lokt
nieuwe inwoners naar het eiland; de opzichter bevordert de productie
van handelsgoederen; de handelaar en de kapitein zorgen voor de
verkoop c.q. het vervoer van de zojuist geproduceerde waren. Wanneer de individuele spelfasen plaatsvinden, wordt
hiermee in feite door de spelers bepaald. Wie de steeds wisselende volgorde het beste onder de knie krijgt, maakt de meeste kans op de winst.
Meer informatie: recensies.
|
|
| Die
Sieben Weisen |
Auteur: Stockhausen |
release: voorjaar
2002
|
|
Dit
kaartspel voor 3-5 spelers komt het beste tot zijn recht met precies
vier spelers. Het is de
bedoeling om winstpunten te verdienen met het geschikt uitspelen van
kaarten. Aan het begin van een ronde moet je één van de zeven
rollen kiezen. Vervolgens mag je alleen deze kaartsoort en/of
jokers spelen. Als je in plaats van spelen vroegtijdig past, mag je
als eerste extra kaarten van de stapel nemen. Je speelt met een wisselende tijdelijke partner, met
wie je kaarten mag ruilen. Het is de bedoeling dat de partners
elkaar vinden via onderhandelingen, afspraken enzovoort. Door het winnen van een ronde, verdienen
jij en je partner punten. De andere spelers krijgen
toverspreukkaarten, waarmee ze later speciale acties kunnen
uitvoeren. De rollen hebben elke ronde een andere rangorde, die
bepaalt wie de ronde begint, hoe de buit wordt verdeeld en wie de nieuwe locatie voor de
volgende ronde uitkiest. |
|
|
Wyatt Earp |
Auteurs:
Borg & Fitzgerald |
release: voorjaar
2001
|
|
Een
kaartspel voor 2-4 spelers. De spelers jagen met hun kaarten op zeven bandieten, om een hoge beloning in de wacht te slepen. De jacht wordt gestart met "wanted"-kaarten, de premie wordt verhoogd met bandietkaarten en het spelverloop wordt beïnvloed door sheriffkaarten.
Het spelsysteem is gebaseerd op "Mystery Rummy" van
co-auteur Mike Fitzgerald. 
|
|
| Die
Händler von Genua |
Auteur: Dorn |
release: voorjaar
2001
|
|
Een
onderhandelingsspel voor
2-5 spelers. De spelers zijn koopmannen in de 16e eeuw, die op jacht
zijn naar rijkdom en aanzien. Het spelsysteem draait om
onderhandelingen met je medespelers. Zonder "smeergeld"
krijg je weinig gedaan. De actieve speler moet zijn vijf stukken op
het bord plaatsen. Dit bord bestaat uit gebouwen (met eigen acties)
en steegjes. In bepaalde gebouwen kun je contracten afsluiten, in
andere gebouwen vind je de goederen waarmee je de contracten kunt
nakomen (en daarmee geld kunt verdienen). Met twee dobbelstenen
bepaal je de startlocatie van je stukken. Is dit een gebouw, dan mag
je de actie uitvoeren of via onderhandelingen aan een medespeler
verkopen. Vervolgens laat je hier één stuk achter en verplaats je
de rest van je stapel naar een andere plek (eventueel na financiële
stimulansen door een medespeler). Het hele spel draait om geld
verdienen met de "verkoop" van acties en andere
interessante zaken aan je medespelers. Meer informatie: recensies. |
|
| Royal
Turf |
Auteur: Knizia |
release: voorjaar
2001
|
|
Dit wed-
en dobbelspel voor 2-6 spelers is een bewerking van Turf Horse
Racing van de Engelse uitgever Gibsons Games. Zeven paarden staan
aan de start. De paarden zijn tevens vertegenwoordigd in drie
stapels met elk zeven kaarten. De eerste zeven kaarten worden open
neergelegd, waarna de spelers hun wedfiches in het geheim op
verschillende paarden inzetten (twee met waarde 1, één met waarde
2). De paarden bewegen met behulp van de dobbelsteen en de symbolen
op de openliggende kaarten. Zodra het eerste paard de finish haalt,
wordt de race afgebroken en worden de weddenschappen uitbetaald. Wie
na drie races het meeste geld bezit, is de winnaar. |
|
|
|